อย่างไรก็ตามทุกสิ่งที่มันฝึกปรือมาชั่วชีวิตและรีบร้อนใช้ออกมานั้น…
ต่อหน้าบรรทัดจักรวาลของต้วนหลิงเทียนอันเป็นยอดสมบัติสวรรค์ ซึ่งสมควรดำรงอยู่แต่ในระนาบเทวโลก จึงมีพลานุภาพเหนือล้ำสุดที่ศาสตราเซียนใดๆในระนาบโลกียะจะทัดเทียมได้!
ฟั่บ!
ยามต้วนหลิงเทียนฟันบรรทัดจักรวาลออกไปต่างกระบี่ เสียงแหวกอากาศยังให้ความรู้สึกปานความว่างจะถูกกรีดฉีกได้ทุกเมื่อ
ขณะเดียวกันม่านพลังป้องกันใดๆที่เจียวจ้านรีบร้อนใช้ออกก็ไม่ต่างใดจากกระดาษเปื่อยเปียกน้ำ ถูกฟันทำลายง่ายดายนัก
ฉัวะ!!
เสียงของมีคมเฉือนเลือดเนื้อดังขึ้น หัวตัวเจียวจ้านพลันแยกจาก ลำคอปรากฏวงแดงฉาน โลหิตฉีดพุ่งปรี๊ดๆขึ้นมาปานน้ำพุ ศีรษะปลิวกระเด็นทิ้งสายโลหิตเอาไว้เป็นทาง
กาลเวลาคล้ายจะหยุดเดิน
เหล่าผู้ฝึกตนพเนจรที่พึ่งขจัดผลกระทบจากพลังพิเศษของบรรทัดจักรวาลจนกลับมารู้สึกตัวได้ไม่ทันไร ก็เห็นต้วนหลิงเทียนตัดหัวเจียวจ้านปลิดปลิวไปเสียแล้ว!
แถมการลงมือยังราบรื่นรวดรัดปานหันสับเต้าหู้!
ฟืด! ฟืด! ฟืด! ฟืด! ฟืด!
…
จังหวะนี้เมื่อได้เห็นร่างหัวตัวแยกจากของเจียวจ้าน เหล่าผู้ฝึกตนพเนจรทั้งหลายถึงกับสะอึกกาย สูดลมหายใจเข้าอย่างเสียขวัญ แววตาเผยความตกใจทั้งเหลือเชื่อนัก
สิ่งที่ทำให้พวกมันตกใจไม่ใช่ฉากนองเลือดเบื้องหน้า
แต่สิ่งที่ทำให้พวกมันตกใจก็คือความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียน
