อันที่จริงต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้สนใจมันเลยย
ด้วยความสามารถของเขาตอนนี้ เขาย่อมสามารถบดขยี้เซี่ยจงได้อย่างราบคาบ ต่อให้เซี่ยจงจะส่งหยกสื่อสารออกไปก็เท่านั้น เขาฆ่ามันได้ง่ายดายก่อนที่ผู้ช่วยเหลือของมันมจะมาเสียอีก
กว่าความช่วยเหลือของเซี่ยจงจะมาถึง เขาก็ไม่รู้หนีไปถึงไหนต่อไหนแล้ว!
“เจ้าอย่าได้ลืมเรื่องยันต์กระจกเงาแม่ลูก”
ตอนนี้เองในหูต้วนหลิงเทียนมีเสียงผู้เฒ่าหั่วดังขึ้น
เป็นผู้เฒ่าหั่วที่คอยเตือนเขา
ตั้งแต่วันนั้นที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าผู้นำพันธมติรขวานปฐพี เหยาปู่จี ของนครแห่งบาป เขาก็กลับไปหาข้อมูลเรื่องยันต์เต๋า กระทั่งมีความเข้าใจเรื่องยันต์เต๋าต่างๆในภูมิภาคเบื้องบน
อย่างที่ผู้เฒ่าหั่วบอก
ยันต์เต๋าที่ทำให้เรื่องฆ่าคนของเขาเปิดเผยต่อเหยาปู่จี ก็คือยันต์เต๋ากระจกเงาแม่ลูก!
“ผ่อนคลาย…”
ได้ยินวาจาผู้เฒ่าหั่ว ต้วนหลิงเทียนรับทราบค่อยกล่าว “ก่อนที่ข้าจะฆ่ามันข้าจะหาทางทำลายยันต์เต๋ากระจกเงาลูกที่ตัวมันทิ้ง…ตอนนี้ข้ายังไม่คิดจะฆ่ามันให้ตายโดยง่าย ข้าจะให้มันตายหลังรู้สึกถึงความสิ้นหวังครั้งแล้วครั้งเล่า!”
ยิ่งพูดน้ำเสียงต้วนหลิงเทียนยิ่งเย็นเยียบ ฟังแล้วหนาวเหน็บราวติดอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง
ความแค้นที่มีต่อเซี่ยจง ไม่เพียงแค่ถูกอีกฝ่ายหยันหยามชิงตราผนึกมาร ยังมีความแค้นเรื่องกู่มี่และองครักษ์เกราะทมิฬ!
เขาไม่คิดปล่อยให้มันตกตายโดยง่าย!
