าอย่างเกรี้ยวกราด “ตายซะ!!”
อัสนีเลื่อนลั่นปกคลุมทั่วสมรภูมิดุจหมายถล่มโลกา ไร ้ที่ให้หลบ เลี่ยงใด ๆ
“อ๊าก!”
อัจฉริยะผู้นั้นก็กลายเป็ นผุยผงไปเช่นกัน
เห็นเช่นนี้ อัจฉริยะจากต้าฉู่ทั้งหลายล้วนหนาวสันหลัง ใครจะ หยุดการโจมตีร ้ายกาจเช่นนี้ได้?
ขณะที่คนจากต้าเซี่ยแย้มยิ้มเบิกบาน เดิมที พวกเขาไม่เหลือ ความมั่นใจในศึกนี้แล้ว
แต่ไม่คิดว่าเมิ่งจิงจะร ้ายกาจนัก สังหารไปสองติด ๆ กัน
ฉู่หยางหันไปสั่งอัจฉริยะหญิงอีกคน “เจ้าไป”
เด็กสาวลนลาน “รัชทายาท…”
“จะไปไม่ไป?!” สีหน้าของฉู่หยางเย็นเยียบ
เด็กสาวกัดฟัน มิกล้าขัดขืน เข้าสู่สมรภูมิอย่างหวาดผวา
“ตายซะ!”
เด็กสาวจากต้าฉู่มิทันได้ทาอะไร อัสนีกว้างหลายสิบจั้งสายหนึ่ง ก็ทะลวงลงมา ผลาญนางกลายเป็ นธุลีโดยไม่มีแม้แต่โอกาสกรีดร ้อง
อัจฉริยะยอดยุทธ ์อะไร ต่อหน้าอัสนีนี้ ก็ไร ้อานาจขัดขืนใด ๆ
“ยังมีอีกหนสุดท้าย”
ฉู่หยางสัมผัสพลังในกายเมิ่งจิงได้ แล้วหันไปสั่งเด็กหนุ่มอีกคน “เจ้าไป”
อัจฉริยะผู้นั้นมายังสนามประลองอย่างหวาดกลัว และทันทีที่ มาถึง เขาก็เร่งปราณวิญญาณสุดฝีมือ
แดนดินทั่วทิศเลื่อนลั่น กาแพงพสุธาชั้นแล้วชั้นเล่างอกเงยจาก พื้น ปกคลุมร่างของเขาไว้หนาหลายสิบจั้ง
เด็กหนุ่มลอบกล่าวในใจ ว่าหนนี้เขาปลอดภัยแล้วแน่นอน
ด้วยโทสะไร ้สิ้นสุด เมิ่งจิงระเบิดอานาจเสี้ยวสุดท้ายที่ตนมี ส่ง มังกรอัสนีตัวหนึ่งทะยานลงจากฟ้ า ทะลวงชั้นกาแพงพสุธาแน่นหนา กระแทกใส่ผู้ฝึกต
