“ให้ทำอย่างไรได้เล่า…เพราะมันมีพี่ชายที่เป็นรองผู้นำกองกำลังอีกาทมิฬให้ท้ายอยู่แบบนั้น จึงท่ำชั่วได้อย่างที่ไม่ต้องเกรงกลัวผู้ใด”
…
เหล่าผู้ฝึกตนพเนจรที่ติดตามต้วนหลิงเทียนมาอยู่ด้านหลังเมื่อได้ยินเจียวถูประกาศนามออกมา ก็อดไม่ได้ที่จะพูดถึงออกมากันทันที
บางคนอาจไม่เคยเห็นหน้าเจียวถู แต่ชื่อเจียวถูล้วนดังเข้าหูพวกมันหลายรอบ
แน่นอนว่าชื่อเสียงของเจียวถู ล้วนไม่มีเรื่องดีอันใด!
“อ้อ ข้าเองก็ไม่รู้จักเจ้าหรอก…”
เมื่อเห็นเจียวถูที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลกล่าวคำด้วยสีหน้ากังวลใจ น้ำเสียงยังลุกลี้ลุกลนไม่น้อย ต้วนหลิงเทียนที่ยังคงเหินร่างเข้าไปอย่างไม่รีบไม่ร้อนก็กล่าวตอบคำกลับไปเสียงเรียบ
และในขณะที่เจียวถูกำลังโล่งอกเพราะได้ยินวาจาประโยคนี้ของเขาอยู่นั้น ต้วนหลิงเทียนพลันกล่าวสืบต่อออกมา
“แต่พอดี…ข้าไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเจ้า เลยจะฆ่าเจ้าทิ้งแค่นั้น…”
ทันทีที่คำนี้ของต้วนหลิงเทียนดังขึ้น สีหน้าเจียวถูก็แปรเปลี่ยนไปใหญ่หลวง ร่างมันยังสะท้านไปด้วยความตกใจ
และทันใดนั้นเองต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้เหินร่างอย่างไม่รีบไม่ร้อนอีกต่อไป เขาโคจรใช้ออกด้วยพลังเซียนสุริยันเต็มกำลังโดยที่ไม่คิดจะใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน ร่างพลันวูบไปหยุดอยู่เบื้องหน้าเจียวถูในพริบตา!
แม้ความเร็วของต้วนหลิงเทียนตอนนี้กล่าวไปจะไม่ได้เหนือกว่าความเร็วสูงสุดของเจียวถูสักเท่าไหร่
