และวาจานี้ของผู้เฒ่าหั่ว ทำให้ต้วนหลิงเทียนตื่นเต้นยินดีมาก!
รากวิญญาณสีคราม!
‘เมื่อรากวิญญาณของข้าเป็นสีคราม…ด้วยความช่วยเหลือของชั้น 4 เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ อัตราการไหลของห้วงเวลาอันน่าทึ่งนั่น…ไม่ใช่ว่าความเร็วในการบ่มเพาะของข้าจะสามารถทัดเทียมได้กับอัจฉริยะปีศาจไร้ผู้ต้านที่มีรากวิญญาณสีม่วงเลยหรือ?!’
พอคิดถึงเรื่องนี้ หัวใจต้วนหลิงเทียนถึงกับเต้นระรัวขึ้นมาทันที
อัจฉริยะปีศาจไร้ผู้ต้าน อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์รากวิญญาณสีม่วง! นั่นคืออัจฉริยะระดับสูงสุดของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแล้ว!!
พอคิดว่าอีกไม่นานความเร็วในการบ่มเพาะของตัวเองกำลังจะตามทันอัจฉริยะปีศาจไร้ผู้ต้านระดับนั้นได้ทัน ต้วนหลิงเทียนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ยากจะสงบใจลงได้อยู่นาน
“ผู้เฒ่าหั่ว”
ไม่นานอารมณ์ของต้วนหลิงเทียนก็เริ่มสงบลง ทว่าทันใดนั้นเอง สองตาของเขาพลันทอแสงเรืองขึ้นมาวูบหนึ่ง กล่าวถามผู้เฒ่าหั่วออกมาว่า “เวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินของข้า มันสามารถช่วยกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณให้ผู้อื่นได้หรือไม่?”
“อย่างเช่นข้าใช้ปฐมเวทย์กลืนกินเพื่อดูดกลืนพรสรรค์รากวิญญาณของคนๆหนึ่ง แต่ข้าไม่รับพลังนั้นเองเลือกที่จะถ่ายโอนไปให้คนอีกคน…เช่นนั้นพลังที่ข้าส่งไปมันจะช่วยส่งเสริมพรสวรรค์รากวิญญาณให้คนหลังได้หรือไม่?!”
ที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะเขาคิดจะช่วยเหลือครอบครัวและเหล่าสหายของเขา
