หลังกลาวถามแล้ว ผู้เฒ่าพยากรณ์ยังไม่ลืมกระตุ้นเตือนนาง “เจ้าอย่าได้ลืมไป…หากเจ้าให้โอกาสพี่ใหญ่ต้วนของเจ้าไป เช่นนั้นในภายภาคหน้าเจ้าจักเป็นผู้ที่มีพลังฝีมืออ่อนด้อยที่สุดใน 7 ทวาราเที่ยงแท้ และนั่นจักมิเป็นผลดีอันใดกับเจ้าเลย!”
“ข้าเลือกแล้ว”
เผชิญหน้ากับคำถามทั้งวาจากระตุ้นของผู้เฒ่าพยากรณ์ เฟิ่งเทียนหวู่ยังคงกล่าวตอบออกมาอย่างแน่วแน่ ไร้ซึ่งอาการลังเลใดๆ
สำหรับนางแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าพี่ใหญ่ต้วนของนาง!
นางเคยเสียสละเพื่อพี่ใหญ่ต้วนของนางครั้งหนึ่ง…
ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม…
ความตั้งใจของนางมิเคยเปลี่ยนผัน!
“เจ้านี่มันช่างดีกับเจ้าหนูนั่นจริงๆ…”
เมื่อเห็นว่าเฟิ่งเทียนหวู่ยินดีเสียสละเพื่อต้วนหลิงเทียนขนาดไหน ผู้เฒ่าพยากรณ์อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่ใจทั้งบังเกิดความอิจฉาต้วนหลิงเทียนขึ้นมาอยู่บ้าง
ไฉนตอนมันยังวัยรุ่น ทั้งๆที่หน้าตามันก็หล่อเหลาแถมฝีมือร้ายกาจ แต่ไม่มีใครทำอะไรเช่นนี้เพื่อมันบ้าง?
หากมีสตรีคนใดทำเพื่อมันและเสียสละให้มันได้ขนาดนี้ล่ะก็…
มันคงไม่โสดอยู่ทั้งที่ชราขนาดนี้หรอก!
