ม่านตาของสตรีนางนี้ช่างแตกต่างจากผู้คนทั่วไปที่มักมีสีดำ…เพราะของนางกลับเป็นสีแดงเพลิง! เพียงมองก็ทำให้รู้สึกราวกับมีเพลิงไฟแผดเผา
ยามเมื่อสตรีนางนี้ลุกขึ้นยืนก็เผยส่วนเว้าโค้งที่ซุกซ่อนภายใต้ชุดคลุมออกมา
นอกจากนี้แม้รูปโฉมนางจะไม่ได้เลิศเลอถึงขั้นไร้คู่เปรียบ แต่ก็งดงามน่าดู
เพียงนางยืนอยู่เฉยๆ แม้ชุดคลุมจะแลดูเรียบๆธรรมดา หากแต่ให้ความรู้สึกหรูหรามีระดับ
“คงจักดีหากข้าได้พบสาวน้อยนั่นรวดเร็วกว่านี้…ยังรู้สึกเสียดายทั้งใจหายมิน้อยพอคิดว่าถึงเวลาที่นางต้องจากไปแล้ว”
สตรีงามกล่าววบ่นพึมพำออกมา ในแววตาฉายชัดถึงความไม่เต็มใจ คล้ายไม่ค่อยอยากให้ ‘สาวน้อย’ ที่นางกล่าวถึง จากนางไปเร็วขนาดนี้
“ท่านแม่หมอ”
ทว่าทันใดนั้นเองพลันมีเสียงสตรีมากเคารพหนึ่งดังขึ้นด้านนอกเขตแท่นบูชา
วูบ!
ได้ยินเสียงเรียกดังกล่าวร่างสรีงามก็วูบหายไปจากแท่นบูชาทันที ราวกับอันตรธานหายไปในความว่างเปล่า
ปรากฏตัวอีกครั้งก็เป็นด้านนอกเขตแท่นบูชาเบื้องหน้าสตรีชุดเขียวนางหนึ่ง ค่อยถามออกอย่างเฉยเมย “เจ้ามีอันใดรึ?”
สตรีชุดเขียวเมื่อเห็นสตรีงามมาถึง ก็เร่งโค้งทำความเคารพทันที ค่อยกล่าวรายงานออกมาว่า “ท่านแม่หมอ ผู้เฒ่าพยากรณ์มาถึงแล้ว…ผู้เฒ่ากำลังรอท่านอยู่ด้านนอกเขตที่ดินเผ่าพันธุ์หงส์ฟ้าเรา”
“อืม”
สตรีงามพยักหน้ารับเบาๆคล้ายรู้แต่แรก “ข้ารู้แล้ว ไปบอกมันว่าอีกสักพักข้าจักพาสตรีนางนั้นออกไป”
