ต้วนหลิงเทียนเพียงสืบเท้าก้าวหลบออกด้านข้างไปอย่างไร้เรื่องราว พร้อมกันนั้นที่บริเวณลำคอของชิวกังยี่ ที่ร่างถลันผ่านต้วนหลิงเทียนไป ก็ปรากฏเส้นสีแดงเล็กๆหนึ่งล้อมรอบ
เส้นสีแดงๆดังกล่าวยิ่งมาก็ยิ่งเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ
ซื่อ! ซื่อ! ซื่อ!
……
เสียงดั่งน้ำพุฉีดพุ่งดังขึ้น วงแดงรอบลำคอชิวกังยี่อยู่ๆก็ปรากฏโลหิตทะลักทลายออกมาเป็นสายธาร!
และขณะที่ทุกคนกำลังสนใจกับโลหิตที่ฉีดออกมาจากวงแดงดังกล่าว ศีรษะของชิวกังยี่ก็เคลื่อนหลุดจากตัว หมุนคว้างพร้อมสองตาที่ยังฉายแววถือดีไปตามแรงเฉื่อย ก่อนที่จะลอยไปชนผนังโถงร้อมร่างไร้หัวดังปึงปัง
โลหิตฉีดพุ่งออกมาเป็นสาย แลดูพร่างพราวงดงามอย่างประหลาด
สุดท้ายร่างไร้หัวก็ชนผนังอย่างแรงก็พิงฟุบไปกับผนัง ลำคอที่ขาดยังมีโลหิตฉีดพุ่งคล้ายจะแต้มสีให้ผนังโถง ด้านข้างปรากฏศีรษะกลิ้นหลุนๆคลุกธารแดงที่เจิ่งนอง
ตาย! ยังตายคาที่!!
เวลาในโถงหลักคล้ายจะหยุดเดินอย่างไรไม่ทราบ
ทุกผู้คนเงียบงันราวคนตาย คงเหลือก็แต่เพียงเสียงโลหิตฉีดปริ๊ดๆ สาดใส่ผนังโถง…
ในห้องโถงหลักตอนนี้ ยกเว้นต้วนหลิงเทียนแล้ว ล้วนชมมองร่างชิวกังยี่ที่หัวตัวแยกจากอย่างไม่วางตา
ในลูกตากลมกว้างทั้งหลายนอกจากความสยดสยองแล้ว ยังเต็มไปด้วยความหวาดกลัวระคนเหลือเชื่อ
ฉากเรื่องราวเบื้องหน้าเป็นอะไรที่ต่อให้หลับพวกมันยังไม่อาจฝันถึง…
ฟืด! ฟืด! ฟืด!
…
