หน้างามของชิวมู่ชิงตอนนี้คล้ายฉาบเคลือบไว้ด้วยม่านน้ำแข็ง วาจากล่าวย้ำคำรอบนี้ยิ่งมายิ่งเยียบเย็นพาลให้ผู้ที่ได้ฟังเสมือนติดอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง
และจากน้ำเสียงเยียบเย็นดังกล่าว ทำให้ทราบได้ทันที
ว่าตอนนี้นางโมโหจริงๆ!
“เจ้าเรียกว่าชิวกังยี่?”
เมื่อเห็นว่าชิวมู่ชิงโกรธเป็นฟืนไฟ ต้วนหลิงเทียนก็รู้ดีว่าตอนนี้เขาไม่ต้องทนอะไรแล้ว
เขาก้าวออกมาพร้อมมองหน้าชิวกังยี่ กล่าวออกเสียงทุ้ม “เจ้าเชื่อฟังวาจาของแม่นางชิวเสียจะประเสริฐกว่า…ระวังปากของเจ้าไว้ให้ดี!”
เมื่อต้วนหลิงเทียนออกตัวแทนชิวมู่ชิงเช่นนี้ย่อมดึงดูดความสนใจผู้คนไม่น้อย
และพอได้ยินวาจาที่เขากล่าว ชิวกังยี่ถึงกับผงะไปวูบหนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะ ฮ่าๆ ออกมาอย่างไม่อาจห้าม
หลังหัวร่อไปได้สักพักมันค่อยหยุดลง มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเยียบเย็นกล่าวคำด้วยน้ำเสียงดูแคลนหยันหยาม
“ไอ้หนู! เจ้าอย่าได้สำคัญตัวเองผิดไป หรือคิดว่าชิวมู่ชิงถูกใจเข้าหน่อยเจ้าก็นึกว่าตัวเองวิเศษวิโสเหนือใครแล้วจักทำอะไรก็ได้ในตระกูลชิว? เฮอะ! ต่อหน้าข้า เจ้ายังไม่นับเป็นตัวอะไร!!”
