กล่าวถึงจุดนีสีหน้าตงฟางฉู่ก็บิดเบี้ยวอัปลักษณ์นัก “แล้วท่านพ่อรู้หรือไม่ว่าเกิดอันใดขึ้น…เจ้านั่นมันถูกชิวมู่ชิงจูงมือออกจากเหลาอาหาร! อีกทั้งข้ายังได้ยินมาว่านางถึงกับกล้าพามันกลับตระกูลชิว ทั้งยังพาเข้าเรือนส่วนตัวของนางอีก!!”
“และเท่าที่ข้ารู้มา…แต่ไหนแต่ไรเรือนส่วนตัวของนางกระทั่งสหายที่เป็นสตรียังมิเคยได้เข้าไปเหยียบ! สารเลวนั่นเป็นคนแรกที่ได้เข้าพัก!!”
กล่าวถึงประโยคนี้สีหน้าของตงฟางฉู่ก็แดงขึ้นด้วยความโกรธ!
และจากวาจาเผยให้รู้ว่าตงฟางฉู่รู้จักชิวมู่ชิงดีขนาดไหน
และที่มันโกรธก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง!
ชิวมู่ชิงนั้น เป็นสตรีที่ตัวมันยึดถือว่าเป็น ผู้หญิง ของมันมานานแล้ว ทว่าตอนนี้นางในใจกลับเป็นฝ่ายริเริ่มจูงมือบุรุษก่อน! กระทั่งยังพาบุรุษคนนั้นกลับเรือนส่วนตัวของนางที่มันไม่มีแม้แต่โอกาสเฉียดกราย!!
พอคิดถึงเรื่องนี้ ตงฟางฉู่ก็โมโหจนแทบบ้า!
“ว่าอะไร!?”
ได้ยินคำของตงฟางฉู่ สีหน้าตงฟางเฉียนก็มืดดำลงทันใด ลูกตาฉายชัดถึงเจตนาฆ่าฟัน “ชิวมูชิงนั่น…กล้าทำถึงขนาดนี้เชียวรึ!?”
“ท่านประมุข!”
ขณะเดียวกันอาวุโสตระกุลตงฟางที่พึ่งกลับมาพร้อมตงฟางฉู่ก็กล่าวออกด้วยโทสะ “ชิวมู่ชิงผู้นี้ไร้ยางอายเกินไป! ตระกูลชิวก็ไร้ยางอายเกินไป! ในเมืองคงหมิงของเรา ยังมีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าชิวมู่ชิงจะเป็นสะใภ้ตระกูลตงฟางของพวกเรา…การกระทำของชิวมู่ชิงวันนี้ นับว่าหยามหน้าตระกูลตงฟางเราให้อัปยศนัก!!”
