“ศิษย์พี่หลิงเทียนอย่าได้กังวล…งานที่ท่านมอบหมายให้ข้าทำ ข้าจักทำให้ดีที่สุด!”
กวนซิ่วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะผนึกพลังหอบหิ้วกล่องเล็กๆขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ไม่ให้มันสั่นไหวแม้แต่น้อย ก่อนที่จะเหินร่างออกจากเขตที่พักทันที
และเมื่อเหินร่างออกจากดินเกาะหลักของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้ว กวนซิ่วก็มุ่งหน้าลงใต้
ไม่นานมันก็มาถึงอาณาเขตแท่นบูชาเต่าทมิฬ 1 ใน 4 แท่นบูชาจตุรลักษณ์ที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้
ถึงแม้จะมีกฏของลัทธิบูชาไฟห้ามไว้ ว่าศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในแท่นบูชาจตุรลักษณ์เด็ดขาด แต่ศิษย์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์สามารถเหินร่างโดยใช้ทางเบี่ยงข้างๆแท่นบูชาเต่าทมิฬเพื่อออกจากลัทธิบูชาไฟได้อย่างสะดวก
ตลอดการเดินทางนอกจากจ่ายพลังประคองทั้งคุมกันกล่องเล็กๆในมืออย่างระมัดระวังถึงที่สุดแล้ว กวนซิ่วก็ไม่สนใจสิ่งใดอื่นเลย
กระทั่งไม่ทราบด้วยซ้ำว่าระหว่างเดินทาง ไม่รู้มีอาวุโสเพลิงเงินกี่คนต่อกี่คนที่มองมาที่มันเพื่อตรวจสอบรูปร่างหน้าตา
แน่นอนว่ามันย่อมไม่อาจรู้ตัวว่ามีอาวุโสเพลิงเงินตรวจสอบมันมากมายหลายคน เพราะเมื่อทั้งหมดพบว่ามันไม่ใช่ต้วนหลิงเทียนก็ไม่มีใครคิดจะมาสนใจอะไรมัน
“หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น…”
ตลอดการเดินทางต้วนหลิงเทียนที่อยู่ในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติก็ได้แต่ลุ้นระทึก และภาวนาให้ทุกเรื่องราวผ่านพ้นไปได้ด้วยดี อย่าได้เกิดเหตุร้ายอะไรขึ้น…
