ตั้งแต่ที่มาถึงลัทธิบูชาไฟ ต้วนหลิงเทียนพบว่าไม่ว่าจะเป็นใครฐานะสูงต่ำเพียงไหนล้วนต้องใส่ชุดสีขาวทั้งสิ้น ที่ต่างกันก็คือลายปักเปลวเพลิงบนชุดเท่านั้น
ในลัทธิบูชาไฟเขาไม่เคยเห็นใครที่ไม่ใส่ชุดสีขาว นี่นับเป็นครั้งแรกจริงๆ!
ด้วยสิ่งนี้ทำให้เขาทราบทันทีว่าฐานะของอีกฝ่ายในลัทธิบูชาไฟต้องไม่ธรรมดาแน่ และสมควรเป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้
ชายชราในชุดเขียวผู้นี้ สมควรเป็น 1 ใน 3 ผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟ
วูบ!
หลังจากนั้นไม่นานร่างต้วนหลิงเทียนก็เหินมาหยุดลอยเบื้องหน้าร่างชราไม่ไกล
ชายชราชุดเขียวเพียงลอยร่างกลางหาวอย่างเงียบงัน ทัวกายไร้กลิ่นอายพลังอะไรราวกับมันเป็นเฒ่าชราธรรมดาเท่านั้น
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนทราบดี ว่าการปกปิดกลิ่นอายได้อย่างยอดเยี่ยมเช่นนี้ มีเพียงชนชั้นสุดยอดฝีมือระดับสูงๆเท่านั้นที่กระทำได้ พลังฝีมือสมควรบรรลุถึงขอบเขต สูงสุดหวนคืนสู่สามัญ
“ยินดีที่ได้พบ ผู้พิทักษ์”
เมื่อลอยร่างมาถึงเบื้องหน้าชายชราชุดเขียว ต้วนหลิงเทียนก็ประสานมือคารวะกล่าวทักทายออกไปด้วยรอยยิ้มทันที
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าคือผู้พิทักษ์ของลัทธิบูชาไฟ?”
ต้วนหลิงเทียนอยู่ๆก็กล่าวคำ ผู้พิทักษ์ ออกมา ทำให้ชิงหั่วแปลกใจเล็กน้อย อดถามออกมาด้วยสงสัยไม่ได้
“ในลัทธิบูชาไฟเกรงว่าจะมีแต่จ้าวลัทธิกับผู้พิทักษ์ทั้ง 3 เท่านั้น ที่จะมีลักษณะสง่างามน่าเกรงขามเช่นนี้…เช่นนั้นก็ไม่ยากที่จะคาดเดา”
