“สหายน้อยผู้นี้ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก ไม่เพียงแต่จักไม่เสียเปรียบในหอคุมกฏ กระทั่งออกจากหอคุมกฏแล้วยังเอาชนะปู้หงที่อยู่ในอันดับ 2 ของทำเนียบยอดฝีมือมาได้อีก…แล้วไฉนเสี่ยวหรูเยี่ยนต้องส่งข้อความให้ข้าดูแลมันด้วยเล่า ร้ายกาจเช่นนี้ยังจำเป็นต้องให้ข้าดูแลอีกหรือ?”
ชายชรามองไปยังเกาะลอยเบื้องล่างด้วยสายตาเลื่อนลอยกล่าวรำพันกับตัวเบาๆ “ว่าแต่…มิรู้ว่าสหายน้อยผู้นี้สนใจคารวะข้าเป็นอาจารย์หรือไม่…”