ตอนที่ 2,049 : ข้าเรียกว่า หลี่อัน!
“จ้าววังจู…ป่านนี้คงแจ้งบิดาข้าเรียบร้อยแล้วแท้ๆ แต่ไฉนใจข้าถึงสั่นแปลกๆ? สังหรณ์แบบนี้…คล้ายกำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น…”
ไม่ใช่ครั้งแรกที่ต้วนหลิงเทียนรู้สึกสังหรณ์ใจแบบนี้
ในอดีตเขาเคยสังหรณ์ใจลักษณะนี้หลายครั้ง และทั้งหมดล้วนเกิดเรื่องเลวร้ายทั้งสิ้น! จัดเป็นสังหรณ์อัปมงคลโดยแท้!!
ต้วนหลิงเทียนไม่อาจคิดฝันได้เลย ว่าอดีตจ้าววังนภาจูลู่ฉีที่เขาฝากฝังให้ไปแจ้งข่าวแก่บิดาเขาที่ภูมิภาคเบื้องล่าง จะประสบคราวเคราะห์จนถูกส่งไปยังแดนเนรเทศ…
และเพราะจ้าววังจูไม่ได้ไปแจ้งข่าวให้แก่บิดาเขา นั่นหมายความว่าตำหนักเมฆาครามไม่ได้รับการแจ้งเตือนภัยที่กำลังจะมาถึงได้ทันท่วงที…
และตอนนี้หลี่อันก็ได้พาคนของหยางชงเหินร่างตัดฟ้าเจียนบรรลุถึงตำหนักเมฆาครามอยู่รอมร่อแล้ว!
ทว่าคนในตำหนักเมฆาครามกลับไม่อาจตระหนักถึงหายนะครั้งนี้ได้เลย!!
แทบจะเป็นเวลาเดียวกัน ทางตอนเหนือของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า เบื้องหน้าค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามภูมิภาคแห่งหนึ่ง ปรากฏร่างในชุดคลุมลมดำหนึ่งยืนอยู่
บริเวณพื้นที่เท้าปรากฏร่างเล็กๆ 3 ร่าง ซึ่งแลแล้วอายุราวๆ 6-7 ขวบปีนอนหลับไหลเรียงรายอย่างไม่ได้สติ
เป็นเด็กหญิง 2 คนเด็กชาย 1 คน
