สมาชิกของเผ่าพันธุ์ปีศาจวัวนั้นมีลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์นัก นอกจากตัวเป็นคนหัวเป็นวัวแล้ว ไม่ว่าจะภูมิปัญญาหรือคำพูด ก็แทบไม่ต่างอะไรจากผู้คนในแดนเซียนแม้แต่น้อย
และตอนนี้สมาชิกเผ่าพันธุ์ปีศาจวัวก็กำลังห้อมล้อมมุงดู ร่างมนุษย์คนหนึ่งที่ถูกขึงตรึงไว้กลางจัตุรัส!
ไม่ผิด เป็นมนุษย์!
มนุษย์ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนในดินแดนเนรเทศตั้งแต่ครั้งอดีต!
“นี่น่ะหรือมนุษย์?”
“ไม่ผิดแน่…นับว่ามันคล้ายพวกเรายิ่ง มีสองมือสองเท้าเช่นเดียวกัน”
“เหอะ! เจ้าดูอย่างไรว่ามันคล้ายพวกเรา? ดูเถอะ ตัวมันเล็กจ้อยถึงเพียงนี้ หน้าตายังอัปลักษณ์นัก สีผิวก็ขาวซีดๆ…ข้ามองปราดเดียวก็รู้ว่าอ่อนแอยิ่ง ต้องพวกเราเถอะร่างกายแข็งแกร่งบึกบึน ทั้งมีผิวสีแทนเยี่ยงนักรบผู้กล้า!!”
“ใช่! ข้ามองมันปราดเดียวก็ทราบได้ทันทีว่ามันช่างอ่อนแอยิ่ง ราวกับลูกพลับนุ่มนิ่มที่พวกเราจะบีบให้แหลกเมื่อใดก็ได้! ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันจะถูกนักรบในเผ่าพันธุ์ปีศาจวัวของเราจับกลับมาได้โดยง่าย!!”
“มนุษย์อ่อนแอเกินไป!”
…
สมาชิกของเผ่าพันธุ์ปีศาจวัวทั้งหมดในจัตุรัสส่วนใหญ่แล้วพึ่งจะเคยพบเห็นมนุษย์เป็นครั้งแรก พวกมันกล่าวสนทนากันอย่างออกรส ชี้มือชี้ไม้ไปทางมนุษย์ที่ถูกตรึงกางเขนไม่หยุด
หากเป็นก่อนหน้า จูลู่ฉี คงไม่คิดไม่ฝันเลยว่าวันหนึ่งมันจะถูกจับมาให้ปีศาจชมดูเหมือน สัตว์ ในนิทรรศการเช่นนี้
