ตอนที่ 2,046 : สุนัขรับใช้!
ถึงแม้เถียนตงจะไม่เผยทีท่าสับสนงุนงงเหมือนต่งหลินกับอาวุโสเพลิงทองแดงคนอื่นๆออกมา แต่สายตาที่มันใช้มองต้วนหลิงเทียนก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย
นามต้วนหลิงเทียนไม่นับว่าแปลกหูมัน
มันได้ยินวีรกรรมของต้วนหลิงเทียนที่ก่อเอาไว้ทั้งหมดตั้งแต่มาถึงลัทธิบูชาไฟ กระทั่งเรื่องที่ก่อนหน้ามีอาวุโสระดับเพลิงทองมากมายคิดจะรับตัวต้วนหลิงเทียนเป็นลูกศิษย์ด้วยซ้ำ
ทว่ามันได้รับทราบเรื่องราวประการหนึ่งมา
นั่นคือต้วนหลิงเทียนคนนี้มีอาจารย์ที่เป็นผู้ฝึกตนพเนจรอยู่แล้วคนหนึ่ง จึงมิคิดกราบใครเป็นอาจารย์อีก จนกว่าจะได้รับคำอนุญาตจากอาจารย์เสียก่อน…
ดังนั้นทุกคนจึงเลิกสนใจไป
และข่าวเรื่องนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วในหมู่อาวุโสระดับสูงทั้งหมด ตัวมันเองก็ทราบดี
“ต้วนหลิงเทียนเจ้านับว่ากล้าหาญนัก!”
ตอนนี้เอง ต่งหลินที่กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง ก็มองต้วนหลิงเทียนพร้อมตะคอกออกมาเสียงดังอย่างกะทันหัน “เจ้ารับรู้ถึงฐานะอันสูงส่งของอาวุโสเถียนตงแล้ว แต่ยังกล้าเรียกหาอาวุโสเถียนตงห้วนๆอย่างไร้สัมมาคารวะ! หรือที่แท้เจ้าไม่เคารพอาวุโสเถียนตง!”
หลังต่งหลินตะคอกเสียงเย็นยัดข้อหาดังกล่าวให้ต้วนหลิงเทียน สายตาเถียนตงที่มองจ้องต้วนหลิงเทียนอยู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นทันที บรรยากาศโดยรอบคล้ายจะเย็นลงถนัดตา
แน่นอนว่าแววตาที่เปลี่ยนไปของเถียนตงไม่ใช่เพราะต่งหลินกล่าวว่าต้วนหลิงเทียนไม่เคารพอะไรมัน
