ทว่าแทบจะทันทีที่ต่งหลินกล่าวจบคำ และสายตาของเถียนตงกลับมาเยียบเย็นพร้อมลงมืออีกครั้ง ต้วนหลิงเทียนพลันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น!
เสียงหัวเราะนี้ช่างฟังแล้วปลอดโปร่งนัก ราวกับหัวเราะออกมาจากใจ ในน้ำเสียงยังแฝงเร้นไปด้วยพลังเซียนสุริยันเต็มพิกัดพาลให้ลั่นดังก้องไปทั่วแผ่นฟ้า
และตอนนี้เอง
หลังหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังไปพักหนึ่งอยู่ๆต้วนหลิงเทียนก็หยุดลง อาวุโสเพลิงทองแดงทั้งหลายยังไม่ทันหายตกใจด้วยซ้ำ!
เรียกว่าเสียงหัวเราะครานี้ดั่งพิรุณโถมกระหน่ำมืดฟ้ามัวดิน ก่อนที่จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“เถียนตง!”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาอีกครั้ง แววตายังเย็นเยียบเผยอำมหิต “วันนี้เจ้าจะทุบตีทรมานข้าก็ตามใจเจ้า เพราะถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่อาจฆ่าข้าหรือทำให้ข้าพิการได้…”
“แต่ข้าขอบอกเจ้าเอาไว้ตรงนี้เลย…ข้าต้วนหลิงเทียนขอสาบาน วันนี้ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรข้า แต่ข้าจะเอาทั้งหมดที่เจ้าทำกับข้าไปลงที่ต่งหลินสิบเท่าร้อยเท่า!!”
กล่าวจบต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองต่งหลินด้วยสายตาเย็นเยียบไร้แยแส
