ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ ‘แต่สำหรับยอดฝีมืออย่างก่านหรูเยี่ยน เกรงว่าข้าต้องทะลวงให้ถึงเซียนปฐพีขั้นสูงสุดซะก่อน ถึงจะเอาชนะนางได้โดยไม่ต้องใช้กระบี่นิลสวรรค์…’
ต้วนหลิงเทียนได้เรียนรู้เรื่องราวไม่น้อยในระหว่างอยู่ที่ลัทธิบูชาไฟ
เขาเข้าใจพลังฝีมือของขอบเขตเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนดี
‘แต่ก่านหรูเยี่ยนก็ยังไม่ถือว่าเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยน…หากข้าคิดเอาชนะเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนที่แข็งแกร่งที่สุดจริงๆโดยไม่พึ่งกระบี่นิลสวรรค์ น่ากลัวว่าพลังฝึกกปรือของข้าต้องบรรลุถึงเซียนนภาขั้นกลางเป็นอย่างต่ำ’
ต้วนหลิงเทียนรู้ชัด
ขอบเขตเซียนสวรรค์นั้นแม้จะอยู่ในขั้นเดียวกัน แต่ความต่างพลังก็ยังมีมากมาย
ยิ่งแต่ละการเปลี่ยนแปลงของขอบเขตเซียนสวรรค์ยิ่งแล้วใหญ่ ความต่างระหว่างหนึ่งเปลี่ยนเป็นอะไรที่กว้างใหญ่นัก!
เรียกว่าแต่ละเปลี่ยนไม่ได้ด้อยไปกว่าความต่างระหว่างผู้ฝึกตนเซียนมนุษย์กับเซียนปฐพี และเซียนปฐพีกับเซียนนภาแม้แต่น้อย
ด้วยเหตุนี้ทำให้ต้วนหลิงเทียนเร่งบ่มเพาะพลังฝีมือเป็นบ้าเป็นหลัง
เพราะเขารู้ดีแก่ใจ ว่าคิดจะช่วยเค่อเอ๋อแม่ลูกได้ มีเพียงต้องพึ่งพาพลังของตัวเองเท่านั้น
และเขาต้องพยายามยกระดับพลังฝีมือให้สูงพอจะช่วยเค่อเอ๋อแม่ลูกให้ได้ก่อนที่จ้าวลัทธิบูชาไฟจะออกจากการกักตัวฝึกตน!
หาไม่แล้วยังจะมีใครบอกเขาได้บ้างว่าจ้าวลัทธิออกด่านมาแล้วมันจะทำอะไรกับเค่อเอ๋อและลูกสาวเขา?
