“ช้าก่อน…เจ้าบอกว่า พรสวรรค์รากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนเป็นสีน้ำเงินหรือ?”
เมิงฉีที่กล่าวเล่าอยู่ถึงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีรากวิญญาณสีน้ำเงิน อยู่ๆก็ถูกก่านหรูเยี่ยนกล่าวขัดขึ้นมา
ก่านหรูเยี่ยนยังถามต่อออกมาด้วยสีหน้าสงสัย “เรื่องนี้เจ้าแน่ใจหรือ?”
เมิ่งฉีพอได้ยินก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา “รากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนสมควรเป็นสีน้ำเงินไม่ผิดแน่…อะไร หรือแม่นางหรูเยี่ยนคิดว่ารากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนเป็นสีเหลืองด้วย?”
“รากวิญญาณสีเหลือง?”
ก่านหรูเยี่ยนย่อมไม่คิดจะตอบคำถามเหลวไหลนี้ของเมิ่งฉี
ต้องทราบด้วยว่าต้วนหลิงเทียนเพียงแก่กว่านางแค่ปีสองปีเท่านั้น แต่พลังฝีมือของอีกฝ่ายกลับอยู่เหนือนางมาก กระทั่งยังเป็นการก้าวหน้าขึ้นมาในเวลาอันสั้น…เช่นนั้นรากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนจะเป็นสีเหลืองไปได้ยังไง
กระทั่งเรื่องรากวิญญาณของต้วนหลิงเทียนเป็นสีน้ำเงินนางก็รู้สึกว่าไม่น่าจะใช่แล้ว!
เพราะด้วยความเร็วในการก้าวหน้าของต้วนหลิงเทียน ที่สามารถบ่มเพาะพลังมาได้ถึงขนาดนี้ในระยะเวลาอันสั้น ต่อให้กล่าวว่าต้วนหลิงเทียนมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีคราม กระทั่งสีม่วงนางยังจะรู้สึกว่าน่าเชื่อถือมากกว่า
เพราะสุดท้ายแล้วนางก็รู้ถึงพลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนเมื่อไม่กี่ปีที่แล้วดี
“เจ้ากล่าวว่าต้วนหลิงเทียน ‘สมควร’ มีรากวิญญาณสีน้ำเงิน ไฉนเจ้าต้องกล่าวคำว่า สมควร?”
ก่านหรูเยี่ยนถามด้วยความสงสัย
