สำหรับมันแล้วสตรีเบื้องหน้าไม่ต่างอะไรจาก ‘ท่านย่าน้อย’ ของมันแม้แต่นิดเดียว! เพราะหากมันกล้าทำให้อีกฝ่ายขัดใจ ผู้พิทักษ์ชิงหั่วที่รักและเอ็นดูนางยิ่งกว่าอะไรยังไม่มาถลกหนังหัวมันได้หรือ? กระทั่งหากโดนแค่ถลกหนังหัว มันยังต้องขอบคุณสวรรค์ด้วยซ้ำที่อีกฝ่ายไว้ชีวิตมัน!!
“เจ้าช่วยนำหยกบันทึกเสียงนี่ไปมอบให้อาจารย์ของข้าที”
ก่านหรูเยี่ยนหยิบหยกบันทึกเสียงออกมาชิ้นหนึ่ง ก่อนที่จะควบเสียงผ่านพลังบันทึกลงตัวหยกแล้วยื่นส่งให้เมิ่งฉี
“ได้”
เมิ่งฉีกล่าวตอบตกลงก่อนจะรับหยกบันทึกเสียงมา
และสิ่งที่ก่านหรูเยี่ยนบันทึกไว้ในหยกบันทึกเสียงดังกล่าวก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากให้อาจารย์ของนางช่วยดูแลคุ้มครองต้วนหลิงเทียนเท่านั้น
แน่นอนว่านางไม่ได้บอกอาจารย์ว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้คือน้องเขยของนาง เพียงบอกว่าเขาเป็นสหายที่นางพบเจอยามออกไปขัดเกลาฝึกฝนด้านนอก และอีกฝ่ายได้ทุบตีเวินเยี่ยนจนหัวบวมเป็นหมูเพื่อนาง
เหตุผลที่ไฉนก่านหรูเยี่ยนจึงยกเรื่องเวินเยี่ยนขึ้นมากล่าว เป็นเพราะนางคิดกระตุ้นความแค้นของอาจารย์ที่เห็นเวินเยี่ยนเป็นศัตรูนั่นเอง
อาจารย์ของนางย่อมเกลียดเวินเยี่ยนเป็นที่สุด เพราะอีกฝ่ายเป็นคนแจ้งจับนาง!
