ต้วนหลิงเทียนลอบส่ายหัวไปมาในใจ ก่อนที่จะเริ่มมองสำรวจห้องขังศิลาเบื้องหน้า
ห้องขังศิลาห้องนี้ไม่ได้กว้างขวางอะไรมากมาย ขนาดยังเล็กว่าห้องนอนในคฤหาสน์บนเกาะส่วนตัวของเขา 2 เท่า ด้านในแลดูเรียบง่ายไร้ของตกแต่งอะไร นอกจากโต๊ะหินกับเก้าอี้หิน 2 ตัวก็มีแค่เตียงศิลาเตียงหนึ่ง
และตอนนี้บนเตียงศิลาดังกล่าวก็มีสตรีนั่งขัดสมาธิอยู่
หลังจากที่เขาเข้ามา สองตาของสตรีบนเตียงศิลาก็เปิดออกเผยประกายคมกล้ามองจ้องมาที่เขาเขม็ง
‘เค่อเอ๋อ…’
แว่บแรกที่เห็นใบหน้าสตรีดังกล่าว ใจต้วนหลิงเทียนสะท้านสั่นไหวไปทันที
ทว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนก็แปรเปลี่ยนไปแทบจะทันทีที่เห็นแววตาที่มองจ้องมาของอีกฝ่าย
นั่นเพราะเขารู้ได้ทันที
สตีรผู้นี้เพียงแค่หน้าตาเหมือนเค่อเอ๋อเท่านั้น แต่ไม่ใช่เค่อเอ๋อ…นางคือก่านหรูเยี่ยน!
และในห้องขังแห่งนี้ก็มีเพียงนางที่ถูกกักขังไว้คนเดียว!
“เจ้าเป็นผู้ใด แล้วมาที่นี่ทำอะไร?”
ในขณะที่สีหน้าต้วนหลิงเทียนแปรเปลี่ยนไปเป็นผิดหวัง ก่านหรูเยี่ยนก็ค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงศิลา ก่อนที่จะมองถามเขาด้วยสายตาแข็งกร้าว น้ำเสียงกล่าวถามยังหนักเสียจนแทบจะเป็นการสั่ง
“เจ้ายังคงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง…”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆรอบหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนค่อยกล่าวออกไปเสียงเบา
