ขณะกล่าวถึงรองจ้าวหอคุมกกฏ แววตาทั้งท่าทางของเมิ่งฉีเผยความหวาดกลัวออกมาชัดเจน
“ขอบคุณสำหรับความหวังดีของท่านมากอาวุโสเมิ่งฉี”
เมื่อเห็นว่าเมิ่งฉีกล่าวเตือนเขาด้วยความหวังดีต้วนหลิงเทียนก็เร่งกล่าวขอบคุณออกไปทันที หากแต่เขาก็ไม่คิดจะนำคำเตือนของเมิ่งฉีมาคิดแม้แต่น้อย
เขามาลัทธิบูชาไฟแห่งนี้ด้วยวัตถุประสงค์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
ช่วยเค่อเอ๋อกับลูกสาวเขา!
ก่อนที่จะช่วยพวกเค่อเอ๋อแม่ลูกให้พ้นเงื้อมมือของลัทธิบูชาไฟได้ เขาไม่คิดจากที่นี่ไปง่ายๆ
เมื่อเห็นความดื้อรั้นที่เผยออกในแววตาต้วนหลิงเทียน เมิ่งฉีก็ไม่คิดจะกล่าวใดให้มากความ นิ่งเงียบไปตลอดทาง
ยิ่งเดินเข้าไปในเรือนจำลึกมากเท่าไหร่ ไอเย็นที่ตกกระทบทั่วร่างของต้วนหลิงเทียนยิ่งมาก็ยิ่งหนาวเหน็บมากขึ้นเท่านั้น
“อาวุโสเมิ่งฉี…ภายในเรือนจำมันเหน็บหนาวถึงเพียงนี้เลยหรือ?”
สีหน้าของต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังทันที ก่อนที่จะกล่าวถามเมิ่งฉีออกไปเสียงหนัก
เมื่อมองลึกเข้าไปยังเรือนจำ ใจเขาก็สั่นไหวไม่น้อย
“บริเวณที่กักขังนักโทษนั้น ยังหนาวกว่าบริเวณนี้มาก”
เมิ่งฉีกล่าวตอบ
“ยังหนาวเย็นกว่าที่นี่อีกหรือ?!”
ลูกตาของต้วนหลิงเทียนหดหยีลงทันใด สิ่งแรกที่เขานึกถึงก็คือเค่อเอ๋อกับลูกสาวของเขา
สภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นถึงเพียงนี้ เค่อเอ๋ออาจสามารถทานทนได้เพราะพลังฝึกปรือของนาง…
แต่ลูกสาวของเขาเล่า?
นางยังพึ่งอายุเท่าไหร่กัน?
