“ข้าคิดทำอะไรน่ะหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มขำออกมาทันทีเมื่อได้ยินคำถามของต่งหลิน “อาวุโสต่งหลิน แล้วท่านว่าข้าคิดทำอะไรได้เล่า?”
“อันที่จริงหากไม่มีอะไรแล้ว ท่านคิดออกไปจากวังชินหั่วย่อมสามารถไปได้…ไหนเลยข้าจะมาขวางท่าน”
ขณะกล่าววาจาถึงประโยคนี้ น้ำเสียงของต้วนหลิงเทียนพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา “แต่…คำสั่งที่ท่านกำชับอาวุโสเพลิงทองแดงที่โต๊ะรับรองให้ตัดสิทธิ์ข้าจากการทำงานของหอคุมกฏยังมีผลอยู่! ท่านต้องไปยกเลิกมันอย่างเป็นทางการเสียก่อน!!”
“ไม่ใช่ท่านบอกเองหรือไงว่าเหตุผลที่ข้าไม่อาจทำงานที่หอคุมกฏได้เพราะรากวิญญาณของข้าเป็นสีเหลือง ตอนนี้ข้าได้พิสูจน์แล้วไง ว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของข้าเป็นสีน้ำเงินไม่ใช่สีเหลือง เช่นนั้นก็ไม่ใช่ว่าตอนนี้ข้าควรได้สิทธิ์เข้าทำงานที่วังชินหั่วคืนมารึไง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามต่งหลินออกมาอย่างไม่ไว้หน้า
ได้ยินคำถามด้วยทีท่าไม่เห็นหัวของต้วนหลิงเทียน ทำให้ต่งหลินโมโหแทบกระอักเลือดออกมาอีกรอบ
ว่ากันตามตรง
เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนจะได้ทำงานที่หอคุมกฏหรือไม่ สำหรับมันไม่ใช่เรื่องแค่เล็กน้อยหรือไร?
กระทั่งเมื่อครู่มันเป็นฝ่ายส่งเสียงไปประนีประนอมกับต้วนหลิงเทียนก่อนแล้ว กระทั่งยังบอกว่าจะแนะนำอีกฝ่ายให้เข้าทำงานที่หอคุมกฏด้วยตัวเอง…
แต่มันไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนไม่เพียงจะไม่ยอมรับ
อีกฝ่ายยังบีบคั้นให้มันจำนนต่อหน้าต่อตาทุกคน!
