ตอนนี้กระทั่งต่งหลินยังอดอึ้งไปไม่ได้ ด้วยไม่ทราบว่าไฉนต้วนหลิงเทียนถึงเดาได้ว่ามันพึ่งกลับมาจากการเดินทาง!
“หากไม่ใช่ท่านพึ่งออกจากการปิดด่านหรือพึ่งกลับมาจากการเดินทางไกลเมื่อไม่กี่วันก่อน…เป็นไปไม่ได้เลยที่ท่านจะไม่รู้ว่าพรสวรรค์รากวิญญาณของข้าเป็นรากวิญญาณสีน้ำเงิน”
แม้ต่งหลินจะเผลอถามออกมาอย่างไม่รู้ตัว แต่ต้วนหลิงเทียนก็ยังยิ้มตอบกลับไป
“บางทีคนส่วนใหญ่ในลัทธิบูชาไฟอาจรู้แค่ว่าข้ามีรากวิญญาณสีเหลือง…”
“แต่คนในหอคุมกฏของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หากไม่นับคนที่กำลังปิดด่านบ่มเพาะกับคนที่ไม่อยู่ในลัทธิ ข้าเชื่อว่ากว่า 9 ส่วนสมควรรู้เรื่องที่ข้ามีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินกันหมดแล้ว”
“คนที่ไม่รู้สมควรมีแค่ผู้ที่พึ่งออกจากการปิดด่านฝึกตน หรือไม่ก็ผู้ที่พึ่งเดินทางกลับมาถึงลัทธิเมื่อไม่กี่วันก่อนเท่านั้น”
หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาจบคำ สรรพเสียงในวังชินหั่วพลันเงียบไปอีกครั้ง
“อะไร? คนในหอคุมกฏกว่า 9 ส่วนสมควรรู้เรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีพรสวรรค์รากวิญญาณสีน้ำเงินงั้นเหรอ? แล้วไฉนเจ้ามั่นใจนักหนายามบอกข้าว่ามันมีรากวิญญาณสีเหลือง?”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียนสีหน้าต่งหลินเปลี่ยนอัปลักษณ์ปั้นยากทันที มันหันไปถลึงตามองพร้อมส่งเสียงผ่านพลังถามเฉินเผิงด้วยสายตาดุร้ายเอาเรื่อง แววตาของมันยังเผยประกายวูบวาบ ทำให้เฉินเผิงหวาดกลัวไม่น้อย
