กระทั่งต่งหลินยังอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังร่า มันมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตารังเกียจกล่าวล้อออกมาด้วยน้ำเสียงปรามาส “ต้วนหลิงเทียน เจ้าคิดว่าอะไรๆมันจะเปลี่ยนไปหลังจากพลังฝีมือเจ้าสูงขึ้นหรือไง? หรือเจ้าคิดว่ารากวิญญาณผู้คนสามารถเปลี่ยนสีได้จริงๆ?”
เฉินเผิงที่อยู่ด้านหลังเองก็แสยะยิ้มดูแคลนออกมา มันรู้สึกว่าครั้งนี้ต้วนหลิงเทียนช่างโง่เขลานัก แส่หาเรื่องให้อับอายขายขี้หน้าตัวเองอย่างแท้จริง!
“อาวุโส ไม่ทราบท่านมีหรือไม่?”
อย่างไรก็ตามแม้จะถูกต่งหลินหัวเราะเยาะ ต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่ได้สนใจใยดีอะไรมันแม้แต่น้อย ยังคงมองถามอาวุโสเพลิงทองแดงที่คล้ายกำลังงุนงงไม่น้อยออกมาอีกครั้ง
ได้ยินเสียงถามซ้ำ อาวุโสเพลิงทองแดงที่โต๊ะรับรองค่อยคืนสติ แม้ไม่รู้ว่าต้วนหลิงเทียนคิดทำอะไร แต่ก็สะบัดมือเรียกลูกแก้วลูกหนึ่งออกมาทันที
ย่อมเป็นลูกแก้ววิญญาณ ที่เอาไว้ใช้ทดสอบพรสวรรค์รากวิญญาณ!
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าคิดทดสอบพรสวรรค์รากวิญญาณจริงๆ…แต่เรื่องนี้ยังจำเป็นด้วยหรือ?”
แม้มือจะยื่นส่งลูกแก้ววิญญาณไปให้ต้วนหลิงเทียน แต่อาวุโสเพลิงทองแดงก็อดถามออกมาไม่ได้
ในสายตาของมัน
พรสวรรค์รากวิญญาณนั้นติดตัวผู้คนมาตั้งแต่กำเนิด แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปรับปรุงมัน
แต่แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะปรับปรุงยกระดับมัน
