เป็นคนของหอคุมกฏแท้ๆ แล้วมันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนมาถึงยังไม่รู้เรื่องที่เขามีรากวิญญาณสีน้ำเงินได้?
ต้วนหลิงเทียนเองก็อาจทราบเหตุผลที่แน่ชัดได้…
แต่เมื่อพิจารณาจากเรื่องราวทั้งทีท่าของต่งหลินในยามนี้ มันบอกให้เขารู้ชัดอย่างหนึ่ง…ต่งหลินนั่นมันยังไม่รู้เรื่องที่พรสวรรค์รากวิญญาณของเขาเป็นสีน้ำเงินจริงๆ! ไม่งั้นมันคงไม่หาข้ออ้างโง่ๆเช่นนี้มาหาเรื่องเขาให้ตัวเองอับอายขายหน้าทีหลังแน่นอน!!
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็เลิกสนใจต่งหลินค่อยหันไปสังเกตเฉินเผิงด้านหลัง จึงพบว่าอีกฝ่ายไม่เพียงเผยเจตนาฆ่าฟันในแวววตา กระทั่งยังแฝงความเย้ยหยันดูแคลน ระคนสะใจอยู่ไม่น้อย…
‘ไอ่เจ้าเฉินเผิงนี่มันก็ไม่รู้เหมือนกันงั้นเหรอว่าข้ามีรากวิญญาณสีน้ำเงิน?’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนถึงกับอดอึ้งไปอีกรอบเสียไม่ได้
ตอนแรกก็มีศิษย์คนโตของหลี่อันอย่างเว่ยเหอคนนึงแล้วที่ไม่เชื่อว่าเขามีรากวิญญาณสีน้ำเงิน กระทั่งเว่ยเหอผู้นั้นถึงขั้นไปยื่นอุทธรณ์ฟ้องร้องต่อหอคุมกฏกล่าวโทษอาวุโสคุมกฏ กัวฉง หมายรื้อคดีนี้ขึ้นมาใหม่
และเพราะเรื่องนั้น…สุดท้ายเว่ยเหอจึงถูกหอคุมกฏประหารชีวิตโทษฐานดูหมิ่น!!
ความตายของเว่ยเหอ ก็เสมือนการบอกหลี่อันให้รู้ชัดว่ารากวิญญาณของเขาเป็นสีน้ำเงินจริงๆ!
‘ดูเหมือนเฉินเผิงนี่มันจะไม่ได้หารือกับหลี่อันก่อนที่จะมาหาเรื่องข้า…หาไม่แล้วมันคงไม่ไปหาต่งหลินและให้มาเล่นงานข้าด้วยเหตุผลโง่ๆแบบนี้…’
