‘ไว้ศิษย์พี่หลิวอวิ๋นกลับมาค่อยถามดูแล้วกัน…ต้องโทษที่ในหอตำราที่เคยเข้าไปหาข้อมูลดันไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้อย่างละเอียด…’
อย่างไรก็ตามแม้ต้วนหลิงเทียนจะมั่นใจว่าเขาสมควรเดาถูก แต่อย่างไรทั้งหมดก็แค่การคาดเดาของเขาเท่านั้น เช่นนั้นเขาก็คร้านจะคิดมากสืบไป เพียงรอถามหลิวอวิ๋นกลับมาก็จบ เพราะอย่างไรหลิวอวิ๋นที่เป็นเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนแล้วก็น่าจะรู้ถึงเรื่องพวกนี้ดี…
เวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน
หลังจากนั้นราวๆครึ่งชั่วยามร่างหลิวอวิ๋นก็ปรากฏขึ้นที่สุดฟ้าไกลตา ไม่นานก็บรรลุถึงเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียน ทำให้สองตาเขาสว่างไสวด้วยความสนใจ!
“เป็นอย่างไรบ้างศิษย์พี่หลิวอวิ๋น”
ต้วนหลิงเทียนมองถามหลิวอวิ๋นออกไปด้วยความคาดหวังทันที
ตอนนี้เขาไม่อาจใช้กระบี่นิลสวรรค์กับศิษย์พี่ของเวินเยี่ยน เช่นนั้นเขาจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน
หากอีกฝ่ายไม่ได้ออกไปไหนหรือปิดด่านบ่มเพาะพลังอยู่ ไม่แคล้วต้องมาเยือนถึงหน้าประตูบ้านเขาในเร็วๆนี้แน่!
ถึงตอนนั้นเขาก็ทำได้แค่หลบซ่อนอยู่ในบ้าน เพราะหากออกมาก็ไม่พ้นถูกศิษย์พี่ของเวินเยี่ยนทุบตีแน่นอน
และจากความแค้นของเวินเยี่ยนที่มีต่อเขา น่ากลัวว่าอีกฝ่ายคงไม่ทุบตีสั่งสอนเขาแค่เบาะๆ!
ถึงตอนนั้นไม่พ้นเขาต้องบาดเจ็บสาหัส!
