“จ้าวแท่นบูชามังกรคราม?”
ได้ยินคำของหลิวอวิ๋นต้วนหลิงเทียนแปลกใจเล็กน้อย
และมันก็แค่แปลกใจเล็กน้อยเท่านั้น
ไม่ได้มีความหวาดกลัวใดๆแม้แต่น้อย เมื่อได้รับทราบว่าอาจารย์ของเวินเยี่ยนเป็นจ้าวแท่นบูชามังกรคราม
หลังชักสีหน้าแปลกใจครู่หนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็กลับมามีสีหน้าเฉยๆอีกครั้ง
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋น นี่ท่านคงไม่ได้มาหาข้าถึงที่นี่เพราะแค่จะบอกข้าว่าอาจารย์ของเวินเยี่ยนเป็นจ้าวแท่นบูชามังกรครามหรอกนะ?”
ต้วนหลิงเทียนมองถามหลิวอวิ๋น
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนแค่ประหลาดใจเล็กน้อยแล้วก็กลับมาเฉยๆคล้ายไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก หลิวอวิ๋นได้แต่ยิ้มแห้งๆรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง “ศิษย์น้องหลิงเทียน…อาจารย์ของนางอย่างไรก็เป็นถึงจ้าวแท่นบูชามังกรคราม! เป็นอาวุโสเพลิงทองคนหนึ่งของลัทธิบูชาไฟเรา! ไฉนเจ้ายังเฉยอยู่ได้กัน!?”
“แล้วทำไมข้าต้องกลัวด้วยเล่า? อย่าบอกนะว่ามันจะถ่อมาหาข้าถึงที่แล้วลงมือสังหารข้าเพียงเพราะข้าตบหน้าเวินเยี่ยนไม่กี่ที?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบหลิวอวิ๋นด้วยใบหน้าไม่อีนังขังขอบ ไม่ได้มีแม้แต่ระลอกความเปลี่ยนแปลงใดๆ
อันที่จริงถึงหลิวอวิ๋นไม่มาบอกเรื่องนี้ เขาเองก็พอจะคาดเดาไว้บ้างแล้ว
เวินเยี่ยนนั่น 9 ใน 10 ต้องมีอาจารย์เป็นตัวตนระดับสูงในลัทธิบูชาไฟแน่นอน
