‘เค่อเอ๋อ…เจ้ารู้หรือไม่ว่านังสารเลวที่ทำให้เจ้ากับลูกต้องถูกจับขังในหอคุมกฏถูกข้าสั่งสอนบทเรียนไปแล้ว…น่าเสียดายที่นางระวังตัวเกินไป ไม่กล้าตอบรับคำท้าประลองเป็นตายกับข้า! หาไม่แล้วนังสารเล่วนั่นได้ตายแน่!!’
เรื่องราวในวันนี้ทำให้ต้วนหลิงเทียนเสียดายอยู่ไม่น้อย อย่างไรก็ตามจากเรื่องราววันนี้ทำให้เขารู้อย่างหนึ่ง…เวินเยี่ยนนับเป็นคนที่ยืดได้หดได้!
คนเช่นนี้ หากมีโอกาสต้องรีบกำจัดทิ้งให้ได้โดยเร็วที่สุด!
หากปล่อยไว้ ไม่ช้าก็เร็วย่อมกลายเป็นหายนะ!
‘แต่ตอนนี้คิดฆ่านังสารเลวนั่นในลัทธิบูชาไฟคงไม่ใช่เรื่องง่าย…โดยเฉพาะหลังจากที่นางได้เห็นว่าข้าทำอะไรได้’
ต้วนหลิงเทียนรู้เรื่องนี้ดี
‘หวังว่าวันหน้าข้าจะหาโอกาสฆ่านางนอกลัทธิบูชาไฟได้’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวอย่างลับๆ
‘ถึงแม้จะไม่อยากแต่ก็ต้องยอมรับจริงๆ พลังฝีมือของนังสารเลวเวินเยี่ยนนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ! ไม่นาแปลกใจเลยที่นางสามารถรรั้งอยู่ในอันดับ 9 ของทำเนียบยอดฝีมือศิษย์ที่แท้จริงได้…พลังของนางเหนือกว่าเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนทั่วไปไม่น้อย’
วันนี้แม้ต้วนหลิงเทียนจะปัดกระบี่ร้อยอาคมเซียนของเวินเยี่ยนให้หลุดมือได้ทั้งๆที่นางเร่งเร้าสภาวะจู่โจมออกมาถึงขีดสุด กระทั่งฟันแขนของนางจนบาดเจ็บสาหัส
อย่างไรก็ตามทั้งหมดเพราะเขาใช้กระบี่นิลสวรรค์
หากไม่ใช้กระบี่นิลสวรรค์ ต้วนหลิงเทียนลองถามตัวเองดูแล้วก็ตอบได้ทันที…ว่าเขาไม่ใช่คู่มือของนาง!