“ต้วนหลิงเทียนที่ฆ่าหยางเหวินไปเมื่อเดือนก่อนน่ะหรือ ไฉนอยู่ๆมันถึงได้กล้าหาญขนาดนั้นเล่า แล้วนี่สุดท้ายมันเป็นเช่นไรบ้าง ใช่มันถูกศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนทุบตีเจียนตายหรือไม่?”
“เหอะๆ…เรื่องนี้เจ้าต้องไม่คิดไม่ฝันแน่! เชื่อหรือไม่แต่ต้นจนจบศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนไม่กล้าหืออืออะไร!เรียกว่ายืนนิ่งให้ต้วนหลิงเทียนตบซ้ายตบขวาสนุกมือเลยล่ะ!!”
“เหลวไหล! เจ้าล้อข้าเล่นรึไง!? อย่างไรศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนก็เป็นยอดฝีมืออันดับ 9 ในทำเนียบยอดฝีมือ…เป็นไปได้อย่างไรที่นางจะยอมทนรับความอัปยศอดสู ยืนนิ่งให้ต้วนหลิงเทียนตบได้?”
“เจ้าไม่เห็นกับตาก็คงไม่เชื่อ ตอนแรกศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนก็คิดสั่งสอนต้วนหลิงเทียนแล้วเพราะอยู่ๆก็ถูกเจ้าต้วนหลิงเทียนนั่นตบหน้าในวังชินหั่ว แต่กระบวนท่านางกลับถูกทำลายได้ง่ายดาย! แถมต้วนหลิงเทียนนั่นมันปัดกระบี่ร้อยอาคมเซียนทิ้งราวตะเกียบ! ยังฟันแขนศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนแทบขาด!ทำให้ศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนรู้ได้ทันทีว่าต้วนหลิงเทียนแข็งแกร่งกว่านางมาก จึงไม่กล้าลงมือตอบโต้อะไรอีกแม้แต่น้อย!”
“เป็นไปได้ยังไงกัน?! เจ้าต้วนหลิงเทียนนั่นมีพลังฝีมือร้ายกายขนาดนั้นเลยเรอะ! นี่เจ้าแต่งเรื่องหลอกข้าอยู่รึเปล่า?”
