ในขณะที่กระบี่ร้อยอาคมเซียนในมือของเวินเยี่ยนเจียนบรรลุถึงตัว ต้วนหลิงเทียนก็ตัดสินใจลงมือ สองตาหดหยี ประกายเย็นเยือกแผ่พุ่งวูบวาบ
ฟั่ฟฟฟ!!
เสียงกระบี่ตวัดฉับไวปานหงส์ฟ้าทะยานผ่านนภาดังขึ้น!
สำหรับผู้ชมทั้งหมดที่อยู่ด้านล่าง พวกมันเพียงได้ยินเพียงเสียงกระบี่แหวกฝ่าอากาศ หากแต่ไม่เห็นว่าตวัดกระบี่อย่างไร
และแทบจะพร้อมกันกับที่เสียงตวัดกระบี่ดังขึ้น ร่างต้วนหลิงเทียนที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ก็ชะงักหยุดลงทันที
“อ๊าาา…!”
แทบจะพร้อมกันกับที่ต้วนหลิงเทียนหยุดลง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดพลันดังขึ้น มันโหยหวนกวนใจของทุกคนให้ประหลาดใจนัก!
เคร๊ง!
ขณะเดียวกัน พลันมีเสียงโลหะตกกระทบพื้นดังขึ้นสนั่น ดึงสติของทุกคนให้กลับมาเข้าร่างอีกครั้ง ต่างหันมองไปยังแหล่งกำเนิดเสียงทันที
“เฮ่ย! นะ…นั่นมันกระบี่ร้อยอาคมเซียนของศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยนนี่!!”
มองปราดเดียวเหล่าศิษย์ชั้นยอดที่อยู่ใกล้ๆจุดตกของวัตถุดังกล่าว ก็จดจำได้ทันทีว่ามันเป็นกระบี่ร้อยอาคมเซียนของเวินเยี่ยน!
ติ๋ง! ติ๋ง!
…
และทุกคนยังอดตกใจไม่ได้ เพราะข้างๆกระบี่ของเวินเยี่ยนยามนี้มันชุ่มโชกไปด้วยวงเลือดปานบุปผาเบ่งบาน
เมื่อเห็นฉากนี้สองตาทุกคนพลันเบิกกว้างขึ้นมาทันใด ทั้งหมดเร่งแหงนคอมองขึ้นไปยังร่างเวินเยี่ยนบนฟ้าทันที
เวินเยี่ยนลอยร่างอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของนางซีดราวกระดาษ สองตาเผยประกายหวาดกลัวออกมาให้เห็นเด่นชัด
