แม้ตอนนี้ศิษย์ชั้นยอดหลายคนจะยังเรียกเวินเยียนว่าศิษย์พี่หญิงเวินเยี่ยน แต่เพียงฟังดูก็รู้ว่าเรียกหาอย่างขอไปที ในใจไม่ได้มีความเคารพอะไรเลย!กลับกันยามเรียกหาก่านหรูเยี่ยนว่าศิษย์พี่หญิงใหญ่ แววตาท่าทางของพวกมันแฝงความเคารพไว้ถึงขีดสุด!!
เรียกวาพริบตานี้เสมือนเวินเยี่ยนถูกผลักไสไปถึงสุดขอบเหว!
เวินเยี่ยนซึ่งแต่เดิมก็อารมณ์ขุ่นมัวไม่คงที่อยู่แล้ว พอมาได้ยินเสียงซุบซิบนินทาต่อหน้าแบบนี้นางก็ปรี๊ดแตกทันที
“หุบปากให้ข้าให้หมด!!”
ทันใดนั้นเวินเยี่ยนพลันตะโกนเสียงแหลมเย็นเยียบ คลื่นพลังไร้สภาพขุมหนึ่งปะทุระเบิดออกจากร่างก่อเกิดเป็นแรงกดดันไร้สภาพหนักอึ้งปานขุนเขาซัดกระแทกลงไปยังเบื้องล่าง จนทำให้เหล่าศิษย์ชั้นยอดทั้งหลายถูกซัดจนเซกันถ้วนหน้า เงียบปากกันหมดทันที!
อย่างไรก็ตามแม้เหล่าศิษย์ชั้นยอดเหล่านี้จะเงียบปากไม่พูด ทว่าแววตาที่ใช้มองเวินเยี่ยนก็เผยความดูแคลนรังเกียจออกชัด
เงียบมองเช่นนี้ยังให้ผลดีกว่ากล่าวคำไม่รู้เท่าไหร่
“ฮึ!”
เวินเยี่ยนย่อมรู้สึกอับอายขายหน้าทั้งขุ่นขึ้งใจไม่น้อยเมื่อเห็นสายตาชิงชังหยามหมิ่นที่มองมาของเหล่าศิษย์เบื้องล่าง แต่นางเลือกที่จะไม่สนใจแล้วหันไปมองต้วนหลิงเทียน พร้อมตะคอกคำออกมาเสียงเย็น “ต้วนหลิงเทียนข้าไม่คิดให้เจ้าตายสบายเกินไป! ข้าจะค่อยๆทรมานเจ้าช้าๆให้เจ้าอยู่ไม่สู้ตาย!!”
