เช่นนั้นเขาจึงเร่งเหินร่างไปยังเกาะหลักด้วยความเร็วสูง
เมื่อมาถึงเกาะหลักแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่สนใจใดอื่นเพียงมุ่งหน้าไปยังจัตุรัสกลางทันที
พอมาถึงจัตุรัสกลาง เขาก็ไม่สนใจผู้คนมากมายที่กำลังมองทัก เร่งเดินไปตามเส้นทางสายหนึ่งที่มุ่งหน้าไปยังวังชินหั่วทันที
“นั่นต้วนหลิงเทียนนี่”
ต้วนหลิงเทียนเข้ามาในวังชินหั่วได้ไม่ทันไร ก็มีศิษย์ชั้นยอดหลายคนที่จดจำเขาได้
พริบตาต้วนหลิงเทียนก็กลายเป็นจุดสนใจของคนที่อยู่ในวังชินหั่วทันที
“เจ้านั่นหรือต้วนหลิงเทียน? แลแล้วไม่เห็นจะมีอะไรวิเศษเลย”
ศิษย์ชั้นยอดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่เคยเห็นต้วนหลิงเทียนมาก่อน ก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสงสัยคิ้วขมวดเป็นปม
“เป็นมัน…เดือนที่แล้วมันฆ่าศิษย์ที่แท้จริงหยางเหวินในวิหารเป็นตาย กระทั่งใช้หยางเหวินต่างหินรองเท้าก้าวขึ้นมาเป็นศิษย์ที่แท้จริงคนใหม่”
“เจ้านี่น่ะหรือ?”
“ศิษย์พี่ท่านอย่าได้ดูเบามันเด็ดขาด…วันนั้นข้าเองก็อยู่ในวิหารเป็นตายด้วย และกระบี่สุดท้ายที่มันใช้สังหารหยางเหวินไม่ใช่อะไรที่ธรรมดาอย่างยิ่ง”
“กระบี่สังหารนั่นไม่ว่าจะเป็นศิษย์พี่หลิวอวิ๋น หรืออาวุโสเพลิงทองแดงทั้ง 3 ยังกล่าวออกมาเองว่าไม่เห็นแม้แต่เงากระบี่ของมัน”
“ใช่แล้วข้าเองก็อยู่ที่วิหารเป็นตายด้วย…คิดไปแล้วยังเจ็บใจไม่หาย 3,000 คะแนนสะสมของข้าหายไปง่ายๆเช่นนั้น!”
