ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน ศิษย์ชั้นยอดที่หลบแถวให้ต้วนหลิงเทียนก็แปลกใจไม่น้อย
“โดยปกติแล้วศิษย์ที่แท้จริงที่คิดไปทำงานที่หอคุมกฏ ก็เพราะหวังค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อของหอคุมกฏกันทั้งสิ้น…แต่ไม่ใช่ต้วนหลิงเทียนคนนี้พึ่งได้กำไรมาถึงล้านคะแนนสะสมหรือไร ไฉนถึงได้สนใจเข้าไปทำงานที่หอคุมกฏอีกเล่า?”
“ข้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน”
“ข้าไม่รู้จริงๆว่าที่แท้มันคิดจะทำอะไรกันแน่…หากข้ามีคะแนนสะสมเป็นล้านเช่นมัน ข้าไม่คิดไปทำงานที่หอคุมกฏให้เสียเวลาหรอก”
“เหอะๆ เจ้าก็ปากดีเหลือเกิน…ไม่คิดไปทำงานที่หอคุมกฏให้เสียเวลาหรือ? อันดับแรกเจ้าต้องเป็นศิษย์ที่แท้จริงให้ได้ก่อน! ไม่งั้นต่อให้เจ้าอยากทำงานที่หอคุมกฏให้ตายทางนั้นก็ไม่มีทางรับเจ้าหรอก!!”
…
เสียงสนทนาของเหล่าศิษย์ในวังชินหั่วที่อยู่ใล้ๆโต๊ะรับรองของต้วนหลิงเทียนดังขึ้นระงม ทั้งหลายไม่เข้าใจจริงๆว่าต้วนหลิงเทียนจะไปทำงานที่หอคุมกฏทำไม
การไปทำงานที่หอคุมกฏนั้น หน้าที่ของพวกมันบางครั้งก็ต้องไปสอดส่องว่ามีผู้ใดกระทำความผิดหรือไม่! เรียกว่าเป็นตัวจ้องจับผิดหมายเอาเรื่องชาวบ้าน เช่นนั้นย่อมไม่มีศิษย์คนใดชมชอบคนที่ไปทำงานในหอคุมกฏสักเท่าไหร่ คนที่จะไปก็ต้องเตรียมใจถูกเกลียด…แต่แน่นอนว่าคะแนนสะสมมันก็หอมหวาน
“หลังจากนี้อีก 10 วัน”
