ทันใดนั้นศิษย์ที่แท้จริงก็เผยทีท่าครุ่นคิดก่อนที่จะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อระงับอาการ มันก็กล่าวออกด้วยสีหน้าหวั่นหวาด “เจ้ากล่าวมาแบบนี้ข้าว่าเป็นไปได้หลายส่วน! เพราะดูเหมือนช่วงนี้จะมีแค่ต้วนหลิงเทียนเท่านั้นที่พึ่งกลายเป็นศิษย์ที่แท้จริง!!”
เมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว ข่าวเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนได้กลายเป็นศิษย์ที่แท้จริงก็เป็นอะไรที่เหล่าศิษย์ชั้นยอดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์รู้กันทั่ว
กระทั่งเหล่าศิษย์ที่แท้จริงทั้งหลาย ขอเพียงไม่ใช่คนที่ออกไปทำภารกิจนอกลัทธิ หรือคนที่ปิดด่านบ่มเพาะมาเกินเดือน แทบจะทั้งหมดก็ล่วงรู้ถึงการคงอยู่ของต้วนหลิงเทียนหมดแล้ว
อย่างไรก็ตามพวกมันส่วนใหญ่ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาต้วนหลิงเทียน
“พลังของหยางเหวินที่กินโอสถต้องห้ามไปแบบนั้น หากเป็นข้าที่ต้องประมือกับมันบนสังเวียนเป็นตาย ข้าได้ตายอนาถแน่ แต่ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าทั้งๆที่มันกินโอสถต้องห้ามไปแล้วยังเป็นฝ่ายตายคามือต้วนหลิงเทียนคนนั้น!”
ศิษย์ที่แท้จริงที่กำลังมองแผ่นหลังต้วนหลิงเทียนที่จากไปไวๆ กล่าวออกมาด้วยแววตาหวั่นเกรง “พลังฝีมือของเจ้าต้วนหลิงเทียนนั่น มันสูงกว่าข้ามากจริงๆ…”
“เหอะๆ…ยังสูงกว่าข้าด้วย”
ศิษย์ที่แท้จริงอีกคนก็ได้แต่เผยรอยยิ้มแห้งๆออกมา
