หลิวอวิ๋นกล่าวออกด้วยสีหน้าดูแคลนรังเกียจ “ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่นให้มากความ ลำพังแค่เรื่องที่นางเป็นต้นเหตุให้ธิดาเทพกับลูกสาวของธิดาเทพถูกจับ ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะนางอิจฉาริษยาศิษย์พี่หญิงก่านหรูเยี่ยนทั้งสิ้น! นั่นเพราะมิว่าจะในด้านรูปโฉมหรือพลังฝีมือ…ศิษย์พี่ก่านหรูเยี่ยนล้วนอยู่เหนือกว่านางทุกทาง! ทำให้เวินเยี่ยนคนนี้คิดกระตุกขาหลังของศิษย์พี่ก่านหรูเยี่ยนตลอดเวลา…”
“และนางก็พยายามสร้างความเดือดร้อนให้ศิษย์พี่ก่านหรูเยี่ยนมาเสมอ พอมามีเรื่องของธิดาเทพที่เป็นดั่งโอกาสชั้นเลิศ เวินเยี่ยนย่อมไม่คิดปล่อยให้พลาดไป…”
“แต่จะอย่างไรความผิดของศิษย์พี่ก่านกรูเยี่ยนครั้งนี้ก็นับว่าร้ายแรงนัก ร้ายแรงถึงขั้นกระทั่งผู้พิทักษ์ชิงหั่วก็มิมีหนทางช่วยนางให้พ้นผิด เรียกว่าเรื่องราวคราวนี้ทุกคนได้แต่รอให้จ้าวลัทธิบูชาไฟออกมาจากการกักตัวฝึกตนเพื่อตัดสินความเท่านั้น”
‘เวินเยี่ยนหรือ…ข้าจะจำเจ้าไว้อย่างดี!’
สองตาต้วนหลิงเทียนทอประกายเย็นเยียบสว่างออกวาบหนึ่ง
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋นเมื่อครู่ท่านบอกว่าศิษย์พี่ก่านหรูเยี่ยนรั้งอยู่ในอันดับที่ 7 ของทำเนียบยอดฝีมือศิษย์ที่แท้จริง และอยู่ในอันดับที่ 951 ของรายนามยอดเซียน…ที่แท้พลังฝึกปรือของนางบรรลุถึงขีดขั้นใดกัน?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามด้วยความสงสัย
“ศิษย์พี่ก่านหรูเยี่ยนก็เหมือนกับข้า เป็นศิษย์ที่แท้จริงที่มีพลังฝึกปรือขอบเขตเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยน”
