ในวาจาของหลิวอวิ๋นไม่ขาดการยกย่องต้วนหลิงเทียนแม้แต่น้อย “จากเรื่องนี้บ่งบอกให้รู้ว่า ยากนักที่จะมีผู้ใดในขอบเขตเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนเอาชนะเจ้าได้! ถึงแม้อาจจะมีแต่ก็สมควรมีแค่น้อยดั่งหางส์มังกรขนฟงส์ฟ้า!!”
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋นท่านก็กล่าวชมข้าเกินไปแล้ว…ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเวทย์พลังขั้นสูงที่ข้ามีทั้งสิ้น ตัวข้าที่จริงก็ไม่ได้นับว่ามีอะไร”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวกล่าว
“ศิษย์น้องหลิงเทียนเจ้าก็อย่าได้ถ่อมตัวเกินไปนักเลย…เวทย์พลังขั้นสูงทั้งหลายหรือมิใช่เพราะเจ้ามีสามารถมากพอถึงบรรลุได้หรอกหรือ? พวกมันย่อมถือเป็นส่วนหนึ่งของพลังฝีมือเจ้าอย่างมิอาจปฏิเสธ!”
หลิวอวิ๋นส่ายหัวไปมาเบาๆ ค่อยยิ้มกล่าวสืบต่อ “ศิษย์น้องหลิงเทียนเจ้าเชื่อหรือไม่ อาศัยกระบี่ที่เจ้าใช้ฆ่าหยางเหวิน ไม่เพียงมากพอให้เจ้าติดอันดับต้นๆของทำเนียบยอดฝีมือของศิษย์ที่แท้จริง กระทั่งยังสามารถทำให้เจ้าติดอยู่ในรายนามยอดเซียนได้ด้วยซ้ำ!”
“ศิษย์พี่หลิวอวิ๋น…คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกมั้ง?”
ต้วนหลิงเทียนอึ้ง เพราะเขาไม่คิดว่าตัวเขาจะติดอยู่ในรายนามยอดเซียนอะไรนั่นได้เร็วขนาดนี้
