“ใช่! กระทั่งหยางเหวินนั่นขนาดใช้โอสถต้องห้ามจนพลังเซียนต้นกำเนิดเทียบได้กับเซียนสวรรค์ 2 เปลี่ยนแล้วแท้ๆ…แต่สุดท้ายยังตกตายด้วยน้ำมือต้วนหลิงเทียน!”
“สัดใส่ข้าวที่ใช้การไม่ได้นัก! โอสถต้องห้ามระดับนั้นในวังโอสถขายกันอยู่เม็ดละเป็นแสนคะแนนสะสม…หยางเหวินช่างทำเสียของยิ่ง! เอามาให้ข้าพเจ้าขายยังมีประโยชน์กว่า!!”
…
ในขณะที่เหล่าศิษย์ชั้นยอดจดจำหลิวอวิ๋นได้ พวกมันก็ทราบได้ไม่ยากว่าไฉนหลิวอวิ๋นถึงปฏิบัติกับต้วนหลิงเทียนด้วยดี
ภายใต้การนำทางของหลิวอวิ๋น ต้วนหลิงเทียนกับหลิวมู่ก็ถูกพาไปชมวังต่างๆในจัตุรัสกลางจนครบ ต่างได้รับทราบว่าแต่ละวังมีไว้ทำอะไร
และในขณะเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียนเดิมชมวังต่างๆ และดูข้าวของแปลกตาที่ไม่เคยพบเห็นนั้น
ข่าวเรื่องที่เขาฆ่าศิษย์ที่แท้จริงอย่างหยางเหวิน ก็ได้แพร่ออกไปทั่วดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
อีกทั้งใช้เวลาไม่นานข่าวสารก็แพร่มาถึงพื้นที่เหมืองทั้งหลายที่อยู่ภายใต้การดูแลของแท่นบูชาจตุรลักษณ์ จึงทำให้ข่าวเรื่องนี้แพร่กระจายไปถึงแท่นบูชาจตุรลักษณ์ด้วยเช่นกัน!
และเมื่อข่าวของเขาแพร่มาถึงแท่นบูชาเต่าทมิฬ ก็เรียกว่าแท่นบูชาเต่าทมิฬครื้นเครงกันใหญ่!!
“มารดาข้าช่วย! ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียนไปดินแดนสักดิ์สิทธิ์ไม่ทันถึง 10 วัน ก็เชือดศิษย์ที่แท้จริงทิ้งแล้ว!?”
