เมื่อมีศิษย์คนนี้คำรามด่าทอศพของหยางเหวินออกมาเป็นคนแรก ก็คล้ายดั่งการจุดชนวนให้เหล่าศิษย์ชั้นยอดที่เสียเดิมพันทั้งมวล สายตาโกรธเกรี้ยวจำนวนมากหันไปถลึงมองศพหยางเหวินทันที
“ช่างน่าละอายยิ่งนัก! เป็นถึงศิษย์ที่แท้จริงแท้ๆกลับตายตกด้วยน้ำมือศิษย์ชั้นยอด…มองทั้งประวัติศาสตร์ของลัทธิบูชาไฟเรา ไหนเลยจะเคยมีตัวไร้ค่าพรรค์นี้!!”
“มิใช่แค่นั้น กระทั่งในประวัติศาสตร์ของอีก 2 ลัทธิก็มิเคยมีตัวบัดซบที่ใช้การไม่ได้ถึงขั้นนี้!”
“นี่น่ะเหรอบุตรชายคนโตของอาวุโส 5 วังอุดรไพศาล นับว่าเป็นบุตรสารเลวทำให้บิดาเสื่อมเสียนัก!”
“อาศัยพี่น้องทั้งคู่ตกตายคามือต้วนหลิงเทียนก็ยากจะทานทนแล้ว…นี่ถ้าบิดาของมัน หยางชง รู้ว่าที่แท้บุตรตัวเองใช้การไม่ได้ถึงเพียงนี้ มิทราบมันจะกระอักโลหิตออกมากี่ถัง!”
“หยางเหวินเจ้ามันเศษสวะเหลือเดนแท้ๆ…ไฉนเจ้าไม่รีบตายๆไปตั้งแต่แรกหา!?”
…
เหล่าศิษย์ชั้นยอดระเบิดอารมณ์ออกมาดั่งทำนบกั้นน้ำทลายในฉับพลัน ยากจะควบคุม
วาจาด่าทอหยาบคายมากมายหลั่งไหลออกมาดั่งสายฝน ไม่ว่าใครต่อใครที่แทงเสียล้วนถล่มด่าหยางหวินอย่างเกรี้ยวกราด คล้ายจะปลดปล่อยความอัดอั้นและความคับข้องออกมาจนหมดสิ้น!
“ตะ…ต้วนหลิงเทียนกลับชนะจริงๆ?”
นอกจากนี้ยังมีศิษย์ชั้นยอดไม่กี่คน ที่ลองแทงข้างต้วนหลิงเทียนเล่นๆอย่างไม่ได้หวังอะไรมากมาย เมื่อคืนสติจากอาการตะลึงพวกมันแต่ละคนก็ตื่นเต้นยินดีนัก!
