“ศิษย์น้องหลิงเทียน” ต้วนหลิงเทียนที่พึ่งคืนร่างมนุษย์และหยิบชุดศิษย์ชั้นยอดออกมาสวมใส่เสร็จไม่ทันไรก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านบน ทำให้เขาเงยหน้าหันมองไปตามเสียงทันที
หันไปมองปราดเดียวก็พบว่าหลิวมู่กำลังเหินลงมาจากอัฒจันทร์ พริบตาก็มาหยุดข้างๆเขาแล้ว
“ศิษย์พี่หลิวมู่”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวทักหลิวมู่ด้วยรอยยิ้ม ก่อนหันไปพยักหน้าให้หลิวอวิ๋นด้วยท่าทีเป็นมิตร
“ครั้งนี้ต้องขอบคุณเจ้าแล้ว…”
คราวนี้เมื่อหลิวอวิ๋นเผชิญหน้ากับต้วนหลิงเทียน มันไม่หลงเหลือความหยิ่งและถือดีอันใดอีกต่อไป มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร กระทั่งเป็นฝ่ายริเริ่มกล่าวขอบคุณต้วนหลิงเทียนก่อน
สำหรับเหตุผลในการขอบคุณก็ไม่มีอะไรมากมาย เพราะวันนี้ต้วนหลิงเทียนทำให้มันได้ลาภก้อนโต!
และเหตุผลที่หลิวอวิ๋นเปลี่ยนท่าทีก็ไม่ใช่ใดอื่น ทั้งหมดเป็นเพราะพลังฝีมือที่ต้วนหลิงเทียนเผยออก!
ตอนที่มันมาถึงวิหารเป็นตายแห่งนี้ครั้งแรก มันก็ไม่ได้สนใจอะไรต้วนหลิงเทียนสักเท่าไหร่ สุดท้ายเพราะทนการรบเร้าของลูกพี่ลูกน้องไม่ไหวจึงลงเดิมพันข้างต้วนหลิงเทียนไปตามใจอีกฝ่าย
อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียนนับว่าทำให้มันตกตะลึงแล้วจริงๆ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกระบี่สุดท้ายนั่นของต้วนหลิงเทียนที่กระทั่งมันเองก็ไม่อาจมองเห็นได้แม้แต่เงา!
เรื่องนี้หมายความว่าอะไรมันย่อมรู้ดี!
