ในขณะที่ผู้คนในวิหารเป็นตายกำลังตกตะลึงกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น ร่างต้วนหลิงเทียนพลันเหินไปลงจอดบนพื้นสังเวียนเป็นตายตรงจุดที่หยางเหวินนอนตาย ใช้สำนึกเทวะตรวจสอบดวงจิตมันอย่างละเอียด…
หลังจากยืนยันแน่ชัดแล้วว่าดวงจิตหยางเหวินแตกสลายอย่างสมบูรณ์และไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของวิญญาณหลงเหลือ เขาพอได้ระบายลมหายใจออกมา
เพราะในตอนที่เขาอยู่ภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า นายน้อยคฤหาสน์ฟ้าลิ่วล่องฉีจิ้งกลับรอดชีวิตมาได้แม้จะถูกเขาทะลวงหว่างคิ้วทำลายดวงจิต!
ด้วยมีเรื่องนี้เป็นบทเรียน ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่คิดพลาดซ้ำสองจึงลงมาตรวจซ้ำอย่างละเอียด! แน่นอนว่าเขาไม่คิดทำลายศพของหยางเหวินได้ เพราะต้องเหลือของดูต่างหน้าให้หยางชงช้ำใจเล่น!!
‘น่าเสียดายที่ในวิหารเป็นตายมียอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์เยอะเกินไป ข้าเลยไม่อาจใช้เขตแดนหมื่นกระบี่บังตาพวกมันได้’
ตอนนี้เมื่อยืนอยู่ข้างศพหยางเหวิน แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนย่อมอยากจะกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณที่ยังไม่สลายหายไปจนหมดของหยางเหวิน แต่เขาจำต้องหักห้ามใจเอาไว้
เพราะในขณะลงมือกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณ แม้จะน้อยแต่ก็ต้องบังเกิดความปั่นป่วนของพลัง และนั่นต้องดึงดูดความสนใจจากเซียนสวรรค์ในวิหารเป็นตายไม่มากก็น้อย!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‘เนี่ยสุ้ย’ ผู้อาวุโสคุมวิหารเป็นตาย ต้องมองเห็นสิ่งที่เขากำลังทำอยู่แน่นอน!
