ด้วยเพราะรอยยิ้มแสยะนี้เองทำให้หยางเหวินชะงักไปครู่หนึ่ง การควบคุมลิงยักษ์ของมันพลันขาดตอน อย่างไรก้ตามมันสามารถดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เริ่มควบคุมลิงยักษ์ให้ตั้งท่าระวังป้องกันทันที
ฟั่บ! ฟั่บ! ฟั่บ!
…
ทันใดนั้นเอง ภายใต้สายตาของผู้ชมอยู่ๆกระบี่ร้อยอาคมเซียนในมือต้วนหลิงเทียนทั้ง 5 ก็อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องราย ราวกับต้วนหลิงเทียนเก็บกระบี่กลับไป!!
ซัว! ซัว! ซัว! ซัว! ซัว!
…
อย่างไรก็ตามเสียงหวีดหวิวของกระบี่ที่ดังขึ้นในอากาศ ก็บอกให้พวกมันรู้ชัดว่าต้วนหลิงเทียนยังไม่ได้เก็บกระบี่
“กระบี่หายไปที่ใดแล้ว!?”
และแทบจะพร้อมกันกับที่เสียงหวีดหวิวของกระบี่ดังขึ้น เหล่าศิษย์ชั้นยอดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลายคนอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นยืน โพล่งถามออกมาด้วยความตื่นตระหนก
นั่นเพราะตอนนี้พวกมันได้ยินเสียงหอนของกระบี่ชัดๆ! ทว่าพวกมันกลับไม่เห็นแม้แต่เงาของกระบี่!!
กระทั่งศิษย์ที่แท้จริงอย่างหลิวอวิ๋นยังอดไม่ได้ที่จะหยีตาลง “น่ากลัวยิ่ง!”
ในบรรดาผู้คนทั้งหมดใต้ชายคาวิหารเป็นตายแห่งนี้ นอกเหนือจากอาวุโสเนี่ยสุ้ย และอาวุโสเพลิงทองแดงอีก 3 คนแล้ว นับว่ามันเป็นผู้ที่มีพลังฝีมือสูงสุด!
เหล่าศิษย์ชั้นยอดได้ยินเพียงเสียงกระบี่หอนแต่ไม่เห็นแม้แต่เงากระบี่ แต่ไม่ใช่ว่าหลิวอวิ๋นจะพลอยมองะไรไม่เห็นไปด้วย!
