ภายใต้สายตาจับจ้องมองด้วยความสงสัยของทุกผู้คน ต้วนหลิงเทียนพลันยกมือขวาขึ้นมา ก่อนที่จะปรากฏเกาทัณฑ์ร้ายๆคันหนึ่งซึ่งตัวเกาทัณฑ์คล้ายถูกไฟหลอมจนละลายแถมมีหลุม 10 หลุมเบี้ยวๆขึ้นมา มองแล้วคล้ายจะพังแหล่มิพังแหล่อยู่รอมร่อ!!
สิ่งเดียวที่ทำให้เกาทัณฑ์คันนี้แลดูดี ก็คือสายเกาทัณฑ์ที่ส่องแสงเรืองๆคล้ายเป็นของดี
แต่ทว่าในบรรดาสายตาดูแคลนทั้งหมด กลับเป็นเนี่ยสุ้ยที่สองตาลุกวาวขึ้นมา คล้ายสัมผัสได้ว่าเกาทัณฑ์บุโรทั่งเบื้องหน้าไม่ธรรมดา!!
นั่นเพราะคนอื่นล้วนอยู่ห่างไกล จึงมิอาจพินิจตัวเกาทัณฑ์ได้ชัด…
ทำให้ทุกคนทำหน้าเบ้ตั้งแต่แรกเห็นทันที ที่ต้วนหลิงเทียนหยิบมันออกมา
“ต้วนหลิงเทียนคิดทำอะไรกันแน่ ไฉนหยิบเกาทัณฑ์เส็งเคร็งนั่นออกมาตอนนี้?”
“ไม่รู้เหมือนกัน อย่าบอกข้านะว่ามันคิดใช้เกาทัณฑ์บุโรทั่งนั่นติดสินบนอาวุโสเนี่ยสุ้ย เพื่อให้รอดพ้นจากการประลองเป็นตายวันนี้?”
“เหอะๆ…ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องธนูขยะนั่นไม่มีทางอยู่ในสายตาของอาวุโสเนี่ยสุ้ยด้วยซ้ำ ต่อให้เป็นสิ่งของเลิศล้ำปานใด คนอย่างอาวุโสเนี่ยสุ้ยก็ไม่มีทางรับสินบนจนล้มเลิกการประลองเป็นตายเด็ดขาด…เมื่อสัญญาประลองเป็นตายลงนามเรียบร้อย เท่ากับมีผลบังคับใช้! วันนี้ต้องมีคนตาย!!”
…
เหล่าศิษย์ชั้นยอดระเบิดคำสนทนากันออกมาอย่างฮือฮา ฟังจากน้ำเสียงทั้งวาจาเห็นได้ชัดว่ามันดูแคลนรังเกียจเกาทัณฑ์ทั้งการกระทำของต้วนหลิงเทียนไม่น้อย
