“ข้ารู้จักเจ้านั่น มันเรียกว่ากวนซิ่ว มันก็เป็นแค่ศิษย์ชั้นยอดทั่วๆไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น พลังฝีมือไม่ได้ร้ายกาจอะไร…แต่นับว่าใจมันกล้านัก เรียกว่า ‘หมูตายไม่กลัวน้ำเดือด’ ได้เลยจริงๆ! ”
“ไม่รู้ล่ะ จะยังไงมันกับซุนเต๋อก็นับเป็นจุดเริ่มที่ดี…ข้ากลัวว่าหากไม่มีคนแทงข้างต้วนหลิงเทยนเลยพวกเราจะไม่ได้อะไรมากกว่า”
“ข้าก็ว่าอย่างนั้น!”
…
ศิษย์ชั้นยอดหลายคนหัวเราะออกมาอย่างถูกก
“กวนซิ่ว! นี่เจ้าบ้าไปแล้วรึไง!?”
นอกจากนั้นยังมีศิษย์ชั้นยอดที่รู้จักกับกวนซิ่ว มองกวนซิ่วด้วยสายตาอึ้งตะลึง ยังคิดว่ากวนซิ่วใช่เลอะเลือนไปแล้วหรือไม่
เพราะในสายตาของมัน
ภายใต้สถานการณ์ที่กระจ่างชัดขนาดนี้ คงมีแต่ ‘คนโง่’ เท่านั้นที่ลงเดิมพันข้างต้วนหลิงเทียน
อย่างไรก็ตามกวนซิ่วไม่แยแสสายตาคนมอง กระทั่งไม่สนใจเสียงกล่าวของสหาย เพียงหันไปมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนก่อนใคร “ศิษย์พี่ต้วนหลิงเทียน ตอนนี้สิ่งที่ข้าทำเพื่อท่านได้ก็มีแค่เท่านี้…ข้าลงเดิมพันข้างท่านด้วยคะแนนสะสมทั้งหมดในบัตรผลึกแก้วของข้าแล้ว”
“ขอบใจเจ้ามาก! แต่เจ้าอย่าได้ห่วงไป…วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าได้กำไรอย่างงาม!!”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มกล่าวตอบกวนซิ่ว ยังมองกวนซิ่วด้วยสายตาเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจ จากนั้นค่อยหันไปมองที่โต๊ะเดิมพันต่อ
กล่าวเลยว่าคราวนี้เป็นศิษย์ชั้นยอดคาดผิดแล้วที่คิดว่าซุนเต๋อกับกวนซิ่วจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี…