เมื่อเห็นว่าทั้งต้วนหลิงเทียนและหยางเหวินกลับบ่ายเบี่ยงให้อีกฝ่าย เนี่ยสุ้ยพลันแค่นคำสบถด้วยความไม่พอใจ ค่อยหันไปมองหยางเหวินพร้อมกล่าวคำออกด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “เมื่อครู่ข้าถามว่าพวกเจ้ามาวิหารประลองเป็นตายเพื่อลงนามประลองเป็นตายหรือไม่ เป็นมันที่ตอบแต่เจ้ามิได้ตอบ…เช่นนั้นเจ้าก็เป็นผู้ลงนามในสัญญาก่อนเสีย!”
หยางเหวินย่อมไม่นึกไม่ฝันเลย ว่าการที่มันไม่ได้ตอบคำถามของเนี่ยสุ้ยก่อนหน้า จะเป็นการผลักดันให้มันตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้!
เนี่ยสุ้ย ให้มันเป็นฝ่ายลงนามในสัญญาประลองเป็นตายก่อน!!
จังหวะนี้ในหัวมันอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องที่น้องชายตกตายในการประลองเป็นตายขึ้นมาเป็นอย่างแรก แววตาเผยความประหวั่นออกมาให้เห็นชัด มันรีบมองไปยังเนี่ยสุ้ยเบื้องหน้าพร้อมกล่าวทันที “อาวุโสเนี่ยสุ้ย ท่านให้มันลงนามในสัญญาประลองเป็นตายก่อนได้หรือไม่? ตราบใดที่มันกล้าลงนามในสัญญาฉบับนี้ข้าจักลงนามตามแน่นอน!!”
“ฮ่าๆๆๆ…หยางเหวิน เจ้าเป็นถึงศิษย์ที่แท้จริงแท้ๆ แต่ใจคอจะคิดโบ้ยให้ข้าที่เป็นแค่ศิษย์ชั้นยอดออกหน้าก่อนทุกเรื่องเลยรึไง?”
สิ้นคำกล่าวของหยางเหวิน ต้วนหลิงเทียนที่เห็นสีหน้ามันเปลี่ยนเป็นหวั่นหวาดก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยะมันออกมาเสียงดังอย่างสนุกสนาน ยังกล่าววาจาหยันหยามไปอย่างสนุกปาก
เขาไม่คิดลงนามในสัญญาประลองเป็นตายฉบับนี้ก่อนแน่นอน!
