“บิดาของเจ้าจะอย่างไรก็เป็นยอดฝีมือลำดับที่ 146 ในรายนามยอดเซียน…เจ้าในฐานะบุตรชายของมัน ทั้งยังเป็นถึงศิษย์ที่แท้จริงในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิบูชาไฟเรา…แต่เจ้ากลับไม่กล้าแม้แต่จะเป็นผู้ลงนามในสัญญาประลองเป็นตายก่อน? หากเจ้าไม่กล้าก็รีบไสหัวไปเสีย!!”
วาจาของเนี่ยสุ้ย เผยให้เห็นว่ายามนี้มันเริ่มมีโทสะแล้ว
ขณะเดียวกันกลิ่นอายพลังกล้าแข็งขุมหนึ่งจากร่างเนี่ยสุ้ย ก็แผ่พุ่งไปกดทับร่างหยางเหวินทันที พาลให้สีหน้าหยางเหวินซีดลงถนัดตา!
“จึกๆๆๆ”
หลังเห็นหยางเหวินถูกแรงกดดันของเนี่ยสุ้ย ต้วนหลิงเทียนพลันเดาะลิ้นกล่าวออกด้วยทีท่าราวกับกำลังดูการแสดงอันน่าสนุกสนาน “ข้าล่ะอยากรู้จริงๆว่าอาวุโส 5 แห่งวังอุดรไพศาล จะทำยังไงหากรู้ว่าลูกชายคนโตของมันพลาดโอกาสล้างแค้นให้น้องชายตัวเองแบบนี้เพราะความขลาดเขลา…คงไม่ถึงขั้นโมโหจนกระอักเลือดออกมา 3 ถังหรอกนะ?”
วาจาต้วนหลิงเทียนกล่าวไม่ทันขาดคำ ลูกตาหยางเหวินก็ถลึงมองเขาจนแทบจะพุ่งพรวดออกจากเบ้า!
เนี่ยสุ้ยเองก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยความสนใจ ก่อนที่จะกล่าวออกมาอย่างประจวบเหมาะ “เจ้าคือต้วนหลิงเทียนคนนั้นงั้นหรือ?”
เรื่องที่มีศิษย์ใหม่ฆ่าหยางหวู่ลูกชายคนรองของหยางชงอาวุโส 5 วังอุดรไพศาลต่อหน้าต่อตาสหายสนิทอย่างหลี่อัน ถึงแม้จะเป็นมันที่อยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังได้ยินมาบ้าง และยังได้รับรู้มาว่าศิษย์ใหม่ที่ฆ่าหยางหวู่ในวันนั้นเรียกว่าต้วนหลิงเทียน
