ด้วยเหตุนี้ในใจของพวกมันอดไม่ได้ที่จะชื่นชมต้วนหลิงเทียน เพราะน้อยคนนักที่จะหาญกล้าผิดใจกับอาวุโสเพลิงเงินอันดับ 1 ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงลัทธิบูชาไฟ!
“ในเมื่อพวกเจ้าก็รู้เรื่องนี้ดี แล้วนี่พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่า…ใครเป็นสหายสนิทของอาวุโสหลี่อัน?”
ศิษย์ชั้นยอดคนก่อนหน้ากล่าวถามออกมาอีกครั้ง
“ผู้ใดเล่า?”
“บัดซบ ที่แท้น้ำเต้าเจ้าขายยาอันใดรีบกล่าว จักลีลาทำเพื่อ!?”
“ใช่ น้ำเต้าเจ้าขายยาอันใดรีบกล่าว! หากยังไม่รีบบอกหรือคิดว่าพวกเราไม่กล้าเค้นความจากเจ้า?เลือกเอาเถอะเจ้าจักดื่มสุราคารวะหรือสุราจับกรอก!!”
……
เมื่อเห็นว่าศิษย์ที่สมควรรู้ความกลับยึกๆยักๆคล้ายคิดโก่งราคายาในน้ำเต้า เหล่าศิษย์ชั้นยอดที่ไม่รู้ความก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา เพราะอีกฝ่ายยั่วเก่งเหลือเกิน!
ถึงแม้ศิษย์ชั้นยอดๆคนอื่นที่ไม่รู้ความไม่ได้กล่าวโวยวายอะไรออกมา แต่สายตาที่ใช้มองศิษย์ที่เหมือนจะรู้เรื่องคนนี้ก็คมกล้าขึ้นไม่น้อย ราวกับหากมีคนเปิดพวกมันจะตามไปยัดเยียดฝ่าเท้าประทับหน้าตัวยั่วนี่สักครา
“ข้าจำได้แล้ว สหายสนิทของอาวุโสหลี่อันใช่เรียกว่าหยางชงหรือไม่?”
ทว่าก่อนที่สถานการณ์จะลุกลามบานปลาย พลันมีศิษย์ขั้นยอดคนหนึ่งโพล่งออกมาเพราะจดจำได้แล้ว
“หยางชง? จริงด้วยข้าจำได้แล้ว เรียกว่าหยางชงนี่เอง!”
“ใช่ๆ ดูเหมือนคนที่ต้วนหลิงเทียนฆ่าไปวันนั้น เห็นว่าเป็นบุตรชายคนรองของหยางชง!”
