‘ตอนนี้เวทย์พลังที่ข้าสำเร็จก็มีทั้ง…เวทย์พลังโจมตีขั้นสูง เวทย์พลังสนับสนุนขั้นสูง เวทย์พลังเสริมท่าร่างขั้นสูง สุดท้ายก็เป็นเวทย์พลังสายป้องกันขั้นสูง เรียกว่าครบเครื่องเรียบร้อย!’
ในขณะที่ถอนรั้งพลังจนเงาร่างเต่าทมิฬเริ่มหายไป ยิ้มพึงใจพลันคลี่กางบนใบหน้า
‘ในเมื่อข้าเพาะสร้างเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬสำเร็จแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่ข้าต้องอยู่ที่เขตลงทัณฑ์อีกต่อไป…ถึงเวลาที่ข้าจะไปจากที่นี่ได้เสียที!’
สองตาต้วนหลิงเทียนเปล่งประกายสว่างวาบ สองเท้าย่ำอากาศส่งร่างทะยานขึ้นไปบนฟ้า คนเหินออกจากเขตที่พักของเขตลงทัณฑ์ทันที
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา แม้ต้วนหลิงเทียนจะตีความเวทย์พลังปราการเตาทมิฬ แต่เขาก็ยังต้องแบ่งเวลาออกไปขุดหินเซียนตามที่ได้รับมอบหมายในแต่ละวันเช่นกัน นี่คือหน้าที่ของเขาภายในเหมืองลำดับที่ 1…
แน่นอนว่าในขณะที่ทำภารกิจขุดหินเซียนประจำวัน เขาก็แอบส่งหินเซียนที่ขุดได้ลงสู่เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติกว่าครึ่ง!
เรียกว่าหินเซียนที่ขุดได้โยนลงตะกร้าหนึ่งก้อนก็ต้องโยนเข้าเจดีย์หนึ่งก้อน! ส่วนหินเซียนระดับกึ่งสวรรค์นั้นไม่ว่าจะก้อนใหญ่ก้อนเล็ก เขาล้วนโยนเข้าเจดีย์หมดสิ้น!!
‘ว่าแต่…แล้วนี่ข้าต้องไปทำเรื่องที่ไหนอะไรยังไง?’
หลังออกจากเขตที่พักของเขตลงทัณฑ์แล้ว ต้วนหลิงเทียนพึ่งนึกขึ้นได้ ว่าเขาไม่รู้ว่าจะต้องไปสำแดงเวทย์พลังปราการเต่าทมิฬที่ไหนถึงจะได้รับการอภัยโทษ
