ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวพร้อมเผยยิ้มขื่นขมหลังได้ยินคำของกัวฉง “อาวุโสกัวฉงข้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเผ่าพันธุ์มังกร…อันที่จริงกระทั่งเผ่าพันธุ์มังกรตั้งอยู่ที่ไหนข้ายังไม่รู้ด้วยซ้ำ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้เผ่าพันธุ์มังกรแทรกแซงเรื่องนี้”
“ดูเหมือนว่าเรื่องราวของเจ้าจะเป็นอย่างที่คนอื่นคาดเดากันไว้…เจ้าสมควรได้รับสืบทอดมรดกที่มังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเหลือทิ้งไว้”
กัวฉงระบายลมหายใจออกมา
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ตอบอะไร แต่สำหรับกัวฉงแล้วการนิ่งเงียบไปก็ไม่ต่างใดจากการยอมรับ
“หากข้าเดาไม่ผิด เจ้าสมควรได้รับสืบทอดมรดกจากมังกรเทพยดา 9 กรงเล็บที่ภูมิภาคเบื้องล่างใช่หรือไม่? เพราะเท่าที่ข้ารู้มาตั้งแต่ที่ดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าถูกแบ่งแยกออกเป็นสอง ในภูมิภาคเบื้องบนก็ไม่มีบันทึกเรื่องราวใดๆเกี่ยวกับมังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเอาไว้อีกเลย! เรียกว่ามังกรเทพยดา 9 กรงเล็บไม่เคยปรากฏตัวในภูมิภาคเบื้องบนก็ว่าได้!”
กัวฉงกล่าวคาดเดาออกมา
ตั้งแต่ที่ดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าถูกแบ่งแยกออกเป็นสอง ในภูมิภาคเบื้องบนก็ไม่มีบันทึกเรื่องราวใดๆเกี่ยวกับมังกรเทพยดา 9 กรงเล็บเอาไว้เลย! เรียกว่ามังกรเทพยดา 9 กรงเล็บไม่เคยปรากฏตัวในภูมิภาคเบื้องบนก็ว่าได้!?
ได้ยินการคาดเดาของกัวฉง ต้วนหลิงเทียนคล้ายตระหนักได้ถึงบางสิ่ง หน้าของเขาเปลี่ยนสีไปทันที
‘บัดซบ…ข้าพลาดแล้ว! ทำไมไม่ทันคิดถึงเรื่องนี้แต่แรก!!’
