กัวฉงอดถามออกมาไม่ได้เมื่อเห็นสีหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนไปเป็นไม่สู้ดี
“ไม่มีอะไร…ข้าสบายดี”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา ก่อนที่จะส่งยิ้มขื่นให้กัวฉง “อาวุโสกัวฉง เรื่องที่ท่านทำให้ข้าทั้งหมดข้าซึ้งใจนัก…บุญคุณครั้งนี้ของท่านข้าต้วนหลิงเทียนจะไม่มีวันลืม”
“ข้าลำบากแค่เล็กน้อยเท่านั้น”
กัวฉงส่ายหัวไปมา ก่อนที่จะมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาจริงจังพร้อมกล่าว “ต้วนหลิงเทียนด้วยพลังฝีมือของเจ้าตอนนี้ คิดผ่านการทดสอบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อเป็นศิษย์ฝ่ายในสมควรเป็นเรื่องอันง่ายดายนัก…อย่างไรก็ตามเมื่อเข้าไปอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วเจ้าต้องระวังตัวให้มาก”
“ตอนนี้เจ้าได้เปิดเผยเรื่องที่เจ้าเป็นนักรบมังกร 9 กรงเล็บออกมา ไม่เพียงแต่จะสร้างความหวาดกลัวให้หลี่อันมากขึ้น ข้าเกรงว่ามันคงคิดจะลงมือทำทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้เพื่อชิงฆ่าเจ้าก่อนที่จะเติบโตเพื่อตัดไฟตั้งแต่ต้นลม”
“เพราะสำหรับมันแล้วการที่เจ้ามีชีวิตอยู่เพิ่มอีกวันก็เปรียบเสมือนคืนวันอันดีของมันลดลงอีกวัน…มันไม่คิดรามือต่อเจ้าง่ายๆแน่!”
กัวฉงกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ข้าเข้าใจ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับทราบ เขาเองก็รู้เรื่องนี้ดี แต่ตอนนี้นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ
สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดในเวลานี้ไม่ใช่ความปลอดภัยของตัวเองแต่เป็นความปลอดภัยของครอบครัว!
“อาวุโสกัวฉง ข้ามีเรื่องที่จะร้องขอความช่วยเหลือจากท่านอีกครั้ง”
